De vlag hijsen in Almere

Beter laat dan nooit zeggen ze toch? Hierbij willen we nog een paar foto’s en een korte verslagje delen over de 30 van Almere! Het is alweer even geleden en over iets meer dan een week is de marathon al… Oh wat spannend!

Het begon allemaal heel soepeltjes, Marleen was wat later omdat de startnummer-ophaallocatie niet goed was aangegeven en 10min lopen vanaf de start was! Grr! Beetje stress, snel hoi zeggen tegen iedereen want de marathonners wilden al vroeg in hun startvak gaan staan. Opeens was Roos daar uit het niets! Altijd heeft ze het over verrassingen (zou die ook komen als verrassing?) Ze wilde het altijd al zelf een keer doen. En het is haar gelukt! Super gezellig!

11:00 start 30km, iedereen was al begeven naar de startvakken en Marleen en Anouk gingen langs de kant staan voor wat foto’s. Daarna gingen we zelf na een toiletbezoekje rustig aan naar de start voor de 15km. Daar was de GPS onmogelijk te vinden opeens. Stress! Anouk had pas na een paar 100m ontvangst en Marleen dacht te lopen op haar footpod (achteraf wel een mooi rondje via GPS, dus tijd en afstand klopten dus zowaar onderweg).

Hoppa! Onderweg! Iets te snelle eerste kilometer, bij 2/3 vond ik (Marleen) pas mijn ritme. Lekker rustig houden. Hartslag relaxed voor mijn gevoel. Ingehaald worden, niet op letten. En doorgaan.

Ojee, Anouk moest rond 5km even haar kuiten los schudden. Ze stonden een beetje strak. Even wandelen en daarna zat ze er weer lekker in.

Warm, weinig wind, saai doch mooi parcours. Lekker foto’s maken onderweg (Marleen en Marlous). Anouk had last van een stinkende man die telkens voor haar ging lopen. Dus het werd een soort kat en muis spel. Geen idee wat hij dacht maar Anouk wilde koste wat het kost niet achter hem lopen. Bleeegh. Over stinkende mannen gesproken, onze marathon chick Marlous had er ook last van. Weet je zeker dat Erik niet voor je liep? Haha, grapje!

Erik en Marlous liepen samen heerlijk relaxed in hun marathontempo (ongeveer). Volgens mij gaat dat wel goed komen samen, en anders kan de muziek geloof ik heel hard. Ondertussen was Marleen alweer over de helft van haar race. De finish was te ruiken en dat vraagt om versnellen. Niet te veel want het moest een easy run worden. Heerlijk veel mensen ingehaald die haar op 2/3 kilometer voorbij liepen. HAHA SUCKERS! Altijd mooi. 😉 Na een mooie eindsprint finishte Marleen en ging ze op de uitkijk staan voor Anouk en de moeder van Nikki. Beide mooi vastgelegd op de gevoelige plaat. Toen was het wachten geblazen op onze marathonlopers. Henk-Jan zou nog komen maar we hadden nog niks van hem gehoord. Hij zou toch niet te laat komen?

Onderweg had Nikki een beetje een dipje. De snotaap was verkouden geweest en had nu moeite met de gelletjes die haar buikpijn gaven! Ai! Ze liep samen met Roos een paar minuten achter Erik en Marlous. Op dat moment besloot Nikki rustig aan te doen en ging Roos op jacht naar Erik en Marlous. Rond 22/23 kilometer werd de versnelling ingezet en 3 kilometer later was Roos aangekomen bij de anderen. Super knap!

Even later nog het aparte volk genaamd “wielrenners” tegengekomen. Van achter kwamen er een paar aan, netjes bellen dat ze eraan komen waarna vervolgens eentje verontwaardig roept dat ze niet aan de kant hoefden te gaan?! Ehh sorry, ik wist niet dat je boos werd als ik voor je aan de kant zou gaan! Haha! Wat een rare. Ondertussen blijft Marlous de anderen via de app op de hoogte te houden van waar ze zich bevinden. Nog 4, nog 3, 2, 1 kilometer! Yeeaah!

Ja hoor, daar kwamen ze aan. Henk-Jan komt ook precies op het laatste moment rustig aan lopen. Snel iedereen zijn telefoon gereed. Hey, wat is dat! EEN VLAG! EEN HALFCRAZYRUNNERS VLAG! Wow gaaf! Hand in hand met de vlag vliegen ze de finish over en ze worden omgeroepen als “half crazy runners”, super mooi. Wat een leuke verrassing.

Nu moesten we alleen nog even wachten op Nikki. En niet veel later kwam ze ook aan. Anouk rent naar haar toe met de vlag en sleept haar er doorheen. Ook onze laatste Crazy finisht met de vlag!

Yeaah allemaal bij elkaar. Wat heeft iedereen het super goed gedaan. Iedereen is trots en blij! Nog even een foto’tje met de vlag en Running Junkies Eva en Lianne staan er ook gezellig bij. Dan is het eindelijk tijd voor pizza! Marleen was waarschijnlijk niet de enige die er al de hele week naar uit keek. Op naar het centrum en aanvallennnn. Als toetje nog een ijsje bij Paul’s IJs en helemaal rozig en verzadigd weer op huis aan.

Het was weer een super gezellige dag samen! #crewlove

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s