PR met een zilver randje

Rotterdam1

12 April 2015 stond al maanden met rood omcirkelt in mijn agenda, op deze dag wilde ik pieken tijdens de Rotterdam Marathon…..

De wekker ging al heel vroeg en gelukkig had ik de avond ervoor al alles klaar staan en klaar hangen om aan te trekken, goede voorbereiding is het halve werk toch? En we zouden met een aantal van Thor redelijk vroeg de trein pakken…de treinreis ging vlotjes en tijdens het aanvullen van het vochtgehalte en de boterhammen was ik druk aan het kletsen met 3 van mijn loopmaatjes, die gaan de Comrades Ultra Marathon lopen in Zuid-Afrika en zouden Rotterdam lopen en dan het Kralingse Bos 2x extra om aan de 60km te komen…..en wie is hier de gek denk ik dan haha…hun vraag was wat ik wilde en gaf mijn ambitie aan: met alles boven de 2:45 ben ik niet tevreden.

Rond 9 uur kwamen we aan in Rotterdam en was het verzamelen in het buurthuis van de NS, waar wij konden omkleden en de spullen achter konden laten en nog een paar keer naar de wc konden (was de niet de enige, wat een lucht)…dit was dus wel super geregeld en zorgde voor heel weinig stress……bij mij dan, zag wel een paar strakke kopjes bij 3 loopmaatjes die er een uur eerder waren: Annelies (eerste marathon en gelukt in 3:23, Kees wilde onder de 3 uur en eindelijk gelukt en Patrick wilde ook onder de 3 uur, maar helaas mislukt). Met z’n alle liepen we richting start en ons NK startvak en dat was wel ff schrikken, want wij stonden dus echt helemaal vooraan….ook wel weer heel gaaf, ik deed de mannen en vrouw succes wensen en pakte mijn moment om de focus te pakken en de voorbereiding nog ff te laten passeren, want die was niet vlekkeloos helaas en zorgde dat ik nog steeds vrij onzeker was.

Rond mij heen waren de veel lopers hun fles nog aan het vol plassen…dus tip: raap geen flesjes van de grond in een startvak van wedstrijdlopers 😉 en begon Lee Towers zijn You Never Walk Alone te zingen, voor mij de 6de keer, maar het blijft kippenvel en emotioneel en toen BOEM het kanon en konden we van start en dat was zo kicken, helemaal vooraan en al die mensen aan de coolsingel en de baan links van ons het andere startvak met de Kenianen, waar wij ons na de Erasmusbrug pas bij zouden voegen…

Rotterdam7

Al vrij vroeg in de wedstrijd vormde zich een groepje waar ik handig bij aanpikte, ik zag aan de lopers en een loopster met haar persoonlijke haas dat ik veel aan hun kon hebben, het tempo lag op 3:45 de km en dat voelde heel goed aan en zo deed ik af en toe wat kopwerk en wisselde wij elkaar goed af en passeerde de halve marathon dan ook netjes in 1 uur 20….

Rotterdam5 Rotterdam6

Richting de Erasmusbrug ging het mis bij een drankpost, beetje wringen en dringen voor water en sportdrank en ik botste met een loper die ineens voor mij kroop…ff de draad kwijt en zo ook de groep en daar baalde ik enorm van, aanpikken ging niet meer want dat zou teveel energie kosten en we moesten nog een dikke 17km, maar gelukkig hoorde ik ineens mijn naam roepen: 3 van de crazies die dus geen marathon liepen (de rest was in Parijs en daar lees je later meer over) waren naar Rotterdam gekomen om mij aan te moedigen…Roos, Erik en Mas en dat gaf mij die opkikker om gewoon door te gaan en niet te lopen balen in het koppie….

cheering3

Dus vervolgde ik mijn race en hoorde ik ook regelmatig mijn naam roepen, soms een bekende en soms een wild vreemde en dat is samen met al die mensen en al die muziek zo’n kick tijdens het lopen, via het beroemde viaduct ging ik richting het beruchte Kralingse Bos en had het tempo nog redelijk te pakken, het koste wel iets meer moeite en voelde dat de wind steeds sterker werd en zoals bekend is het hier altijd een stuk rustiger met publiek en kost dit gewoon meer kracht, toen ik daarna het rondje bijna af had kwam de man met de wind (hamer) en werd het steeds lastiger om het tempo vast te houden en ging ik elke km rekenen, want onder de 2:45 moest gewoon, koste wat het kost….na onze cheerleaders een 2de keer gezien te hebben voelde ik wel dat het ging lukken…die pr en zo gewilde tijd zat erin en ik liep richting coolsingel waar ik tussen de lopers die het Kralingse Bos nog moesten ingaan de Ultra Lopers zag en waar ik mijn naam soms hoorde en ik later van Annelies en Kardo hoorde dat hun het waren, maar het bij mij niet meer binnen kwam, wel zag ik Hans nog staan voor een high five en een foto moment, geloof dat hij nog aan het Photoshoppen is, want fraai zag het er niet meer uit….

Rotterdam2 Rotterdam3

Rotterdam8

En dan draai je de coolsingel op en zie je dat het je het dik gaat halen en schiet er van alles door je hoofd, de vele kilometers door alle weersomstandigheden en na lange werkdagen, het studeren ertussen door en ook die wondroos en verdomde koorts en antibiotica kuur die een aanslag was op mijn conditie en dat schiet je gewoon vol, met tranen in mijn ogen en gebalde vuisten kwam ik over de finish in een tijd van 2 uur 43 minuten en 46 seconden en dus 5 minuten van mijn pr…..zo gelukkig moment.

Na een stuk wandelen in een roes en hier en daar wat kletsen kwam ik weer in de kantine van de NS terecht waar ik gelijk mijn foto en tijd appte naar thuis en naar Parijs en op social media gooide en verwelkomde ik langzaam de anderen helden met ieder zijn emoties, ik keek nog ff op mijn telefoon en zag een berichte op ig van Niki met de mededeling dat ik werd omgeroepen omdat ik 2de was geworden in mijn leeftijdcategorie op het NK en dus het podium op moest….zo onwerkelijk en niet meer te halen, maar ben toch naar de organisatie gewandeld om de medaille op te halen, helaas hadden ze een foutje gemaakt en mijn medaille met een ander categorie meegeven, maar dat is helemaal goed gekomen, want hij is 1 van mijn inspiratiebronnen en bracht maandag gewoon mijn medaille…thanks Colin Bekers, topper ben je als loper, maar ook als mens.

Niet lang daarna kwamen de crazies ook naar de fontein samen met onze knuffel Runing Junkie Eva en hebben we nog een klein feestje gebouwd met nog andere mensen rond ons heen, na dit verslag lezen jullie nog de beleving van de cheerleaders, want zonder hun is het een stuk minder leuk en nog meer afzien….

cheering

What a day it was

Sierd

Cheerleaders!

Omdat Mascha en ik al een tijdje niet echt meer kunnen rennen vanwege  dikke buikjes, waren we  er snel over uit dat de sfeer van de marathon mee wilde pakken als cheerleaders.  Helaas was Parijs niet echt een optie,  dus besloten we Rotterdam dan maar te verblijden met onze komst. Erik zou ook mee gaan cheeren,  maar dat was nog een verrassing. En zo waren de Crazies mooi verdeeld, 4 in Parijs en 4 in Rotterdam.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit echt heb gecheered ergens. Ik ben wel crewleden gaan aanmoedigen, maar meer dan hun naam roepen en plotseling ergens opduiken was het ook niet. Mascha en ik wilde er echt een dagje uit van maken en hadden dan ook de nodige voorbereidingen getroffen. Zo liet ik kinderen op mijn werk een mooi bord schilderen, waren we opzoek naar een megafoon en regelde Erik dat hij de Vlag bij zich zou hebben.  Omdat er voor ons zoveel bekende Instagrammers mee liepen hadden we dan ook genoeg te cheeren.

We vertrokken rond 9.15 vanuit Roosendaal en zagen Erik op Rotterdam centraal. Erik was die dag een beetje onze oppas. Hij wist welke metro’s we moesten nemen, waar we moesten staan en zorgde ervoor dat het goed met ons ging. Heel lief. We hadden een vrij strak schema omdat Sierd nou eenmaal snel is. We zouden hem zien op de Erasmusbrug en dan heel snel naar de Kralingseplas om hem daar nogmaals voorbij te zien zoeven. Bij de Erasmusbrug kwamen we gelijk Madelon tegen met haar man, vandaag ook in het Cheeringteam vanwege een blessure. Sierd kwam vrij snel na de Kenianen langs lopen. Gelukkig zag hij ons. Daarna gingen we snel de Metro in, om hem op het 38km punt aan te moedigen.

Eenmaal bij de kralingse plas, was het al best gezellig. Muziek, eettentjes en meer fanatieke toeschouwers. We waren net op tijd voor Sierd. Daarna bleven we staan totdat we eigenlijk iedereen voorbij hadden zien komen die we kenden. De marathon app om mensen te tracken liet ons een beetje in de steek dus het was af en toe echt inschatten, wanneer we ongeveer iemand zouden verwachten en dan maar zoeken tussen de mensen. We hebben gelukkig  Ingrid, Nesrine, Ruben, Kardo, Gaby, Cris, Maaike, Annelies,  Dimitri, Eva, Jori, Marjo, Manon, Emanuel, Dennis, Johnny, Hardlopendeboer,  kunnen spotten. We vergeten er vast nog een paar.  De meeste vonden het erg leuk om ons onderweg te zien en wij hen!  We hadden ons gele bord bij ons met daarop een rode knop en de tekst: Touch here for super powers. Dit bord sloeg goed aan en mensen maakten er goed gebruik van. Er kwamen zelf mensen terug gerend om het toch maar aan te raken. Iedereen die het moeilijk had werd door ons en de mensen om ons heen opgezweept om door te zetten. Niet alleen ons bord trok veel bekijks ook Mascha haar buik was een attractie voor sommige( vooral mannelijke) lopers. Of kwam dat omdat ze gewoon een hete moeder is?  De sfeer was goed op onze plek, heerlijk in de zon.

cheering2

Onze telefoons waren aardig op, omdat we natuurlijk ook in contact stonden met Parijs. Jammer dat wij er niet bij konden zijn! Maar jullie hebben ons trots gemaakt! Super gedaan daar Marlous, Anouk, Marleen, Nikki en Emma.

Daarna gingen we naar Sierd bij de finish. Hij was helemaal uitgelaten en terecht! Wat een topprestatie. Het was echt een feestje op de Coolsingel. Iedereen was vrolijk, muziek, zon en gezellige, lieve bekende mensen.  Top. Nog gezellige wat foto’s maken hier en daar en toen weer richting het zuiden.

Ik was bang dat ik het niet leuk zou vinden om te kijken, aangezien ik misschien liever mee zou rennen. De keuze van Erik om op het 38km punt te gaan staan was slim. Daar zagen mensen al echt af, en wat was ik toen blij dat ik in de zon aan de kant stond 😉 Ik vind het echt een hele presentatie van iedereen die hem heeft gelopen. Snel of langzaam, dat maakt niet uit! Wij hebben genoten van jullie prestaties! En misschien is cheeren eigenlijk wel net zo leuk als rennen! Het euforische gevoel van de renners is besmettelijk, dus uiteindelijk gingen ook wij na een topdag met een heerlijk gevoel naar huis.

Achteraf hoorde we ook dat renner het erg leuk vonden dat we er stonden, het werd dus zeker gewaardeerd en dat is natuurlijk superleuk om te horen!

Roos

Advertenties

13 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Mari Durieux schreef:

    Top Sierd!! dik respect voor alles wat je er de afgelopen maanden in hebt gestopt!

    Liked by 1 persoon

    1. sierdje schreef:

      Super bedankt Mari 🙂

      Like

  2. marlousvanduijn schreef:

    Sierd je bent een topper!!wij zijn trots!!
    En de andere crazies super leuk dat jullie hebben gecheerd!

    Liked by 1 persoon

    1. sierdje schreef:

      Dank je wel Lous en ik ben super trots op de Parijs lopers

      Like

  3. Edgar schreef:

    Gaaf dit! Heerlijk als het harde werk zich uitbetaald in zo’n knappe prestatie. Lekker van genieten!

    Liked by 1 persoon

    1. sierdje schreef:

      Dat maakt het inderdaad extra mooi en geeft die extra emotionele lading, dank je wel

      Like

  4. Dimitriomph schreef:

    nououhhwwwww wij hadden zeker wat aan die power button … 🙂 super vet dat jullie er stonden!!! persoonlijk heb ik genoten dezen dag… van jullie, mijn eigen ding en samen met Maaike. wat een topdag. wat een kanjer ook die Maaike! … en ik, ik sta gewoon met een kampioen op de foto whaaaaaaaaaa 🙂

    leuk verslag Sierd en RoosMaris

    see you soon guys & dolls.. you crazies rock!

    Dimitriomph

    #MakeRunsNotWar #DoEpicShit

    Liked by 1 persoon

    1. sierdje schreef:

      Thanks maatje, jij gaf met je energie een extra glans aan deze geweldige dag

      Like

  5. sierdje schreef:

    Dank je wel Marleen X

    Like

  6. ilse schreef:

    geweldig mooi verslag en wat zijn jullie een TOPcrew! voor zowel jullie prestaties maar ook vooral door het crewverband! jullie staan er echt voor elkaar!! TOP!
    Sierd ook hier nogmaals van harte gefeliciteerd je bent een kanjer.
    En voor de crazy’s in Parijs ook mijn petje af. ben benieuwd naar jullie verslag!

    Like

    1. sierdje schreef:

      Dank je wel Ilse en idd petje af voor de crazies in Parijs en de cheering in Rotterdam, maar heel deelmaken in een crew heel speciaal

      Like

  7. John schreef:

    Ook langs deze weg, nogmaals gefeliciteerd Sierd. Wat een geweldige prestatie, wat een tempo en wat een verbetering van je pr. Een topper ben je 👏👏💪
    En dan de halfcrazysupportcrew. Ook jullie zijn toppers en het is inderdaad zo dat de lopers alle support op prijs stellen, maar als dat op zo’n wijze gebeurd is dat helemaal onvergetelijk. Bedankt!

    Liked by 1 persoon

    1. sierdje schreef:

      Dank je wel John, nog steeds heel blij mee 🙂 en de support geeft ook mij die extra energie om een stapje harder te gaan en extra te genieten

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s