#WERUNAMSTERDAM

on

11245526_10206835586113055_3074958785833842624_n

De inschrijving was nog maar net open of Marleen, Roos, Nikki en Anouk hadden zich ingeschreven. Roos is zwanger maar die wilde zo graag het shirt en de rest was in voorbereiding voor Parijs. April was de maand van Parijs en toen was het ineens mei. Marleen voelde zich de hele week al niet zo lekker en besloot zich te richten op de volgende run, de dag erna. Anouk en Nikki stonden samen aan de start en rende beide haar eigen race. 

Before
Anouk: Precies op tijd stapte ik zaterdag in de auto…terwijl ik de wijk uitreed op weg naar het station zag de lucht er toch wel heel dreigend uit…het zou toch droog blijven? Moet ik toch een shirt onder m’n tanktop? Is het anders te koud? Bij de eerstvolgende afslag draaide ik snel om, om als Niki Lauda (die autocoureur, niet die halfcrazy 🙂 ) weer terug naar huis te racen voor een extra shirt. Door deze actie kom ik last minute aan op het station en met een sprintje ben ik op tijd! Samen met Nikki reis ik naar Amsterdam Zuid voor de Nike race We run Amsterdam. Als we het Olympisch stadion inlopen zien we als eerst een mega lange rij en hopen meteen dat we daar niet in hoeven te staan. Dit hoeft gelukkig niet. Wij hebben ons startnummer al eerder opgehaald. Na even rond gekeken te hebben besluiten we een tattoo te laten zetten. Tijdens het wachten, in een kortere rij, scoren we nog een Frozz ijsje 😛 Nadat we onze tatoeages hebben gaan we richting de lockers. Nog even snel naar het toilet (uhhhh stink dixie) en we kunnen naar het startvak. We hebben er zin in en hopen niet dat we er net zo lang als vorig jaar in moeten staan! Onderweg komen we Running Junkies Eva en Udjen tegen die in hetzelfde startvak staan. Ook Wan rent nog even voorbij. *selfie* En vanuit het startvak zien we Arie!! Nikki maakt nog snel een foto om Roos te laten zien wat ze mist. 😉

 IMG_4689   10922872_10206835598273359_1202918555283045681_n

De race

Nikki: We hadden de mazzel dat we in startgroep 2 stonden. Bijna vooraan! Moesten we vorig jaar nog vreselijk lang wachten in het startvak en stond je in de eerste kilometer nog stukken stil door de smalle wegen en de massa meiden. Dit jaar vloog ik er meteen vandoor. Nike had duidelijk naar de kritische punten van vorig jaar geluisterd. Kilometer 1 ging hard, veel te hard. Verschrikt keek ik steeds naar mijn horloge en het verbaasde me tegelijkertijd hoe lekker het voelde. DUH Nikki dit was pas kilometer 1! Je moet er nog 9.. Tegelijkertijd dacht ik aan morgen. De halve marathon van Leiden die ik ook nog wilde lopen. Ik moest me mezelf nu niet stuk gaan lopen sprak ik mezelf in gedachten streng toe. Er kwam een pacer voorbij die riep dat hij voor een tijd van 47 minuten ging. Ik had nog tegen Anouk gezegd voor de start dat ik niet voor een snelle tijd ging. Dit ging de verkeerde kant op.. De cheerzone van de Running Junkies waar ik voorbij vloog gaf nog een extra boost en de benen bleven lopen. Bij kilometer 3 vroeg een meisje naar de tijd. (14:36) Hier gingen we het Vondelpark in waar veel mensen langs de kant stonden. Het tempo zakte maar was voor mijn doen nog steeds snel. Ik nam me voor om vanaf kilometer 5 de race uit te lopen. Easy verder tot de finish met de halve marathon van morgen in gedachten. 5 km (24:49) Weer verbazing want een 5 km onder de 25 minuten was al heeeeeeel lang geleden. Udjen van de Running Junkies kwam voorbij en ze zei dat ze al even achter me liep. Ze liep me soepeltjes voorbij en ik probeerde ondanks mijn eerdere gedachten aan te haken. Terwijl we het Vondelpark weer invlogen raakte ik haar kwijt doordat ik naast me keek naar de massa meiden die me tegemoet kwamen en nog niet eens op de helft waren. Op een of andere manier werkte dit wel motiverend. Verderop greep ik naar een bekertje water en met amper 2 slokken gooide ik het bekertje weg. Drinken uit een plastic bekertje en lopen tegelijk is geen combinatie. Ik keek links van me en weer voor me en toen nog een keer links. Ja, daar was Udjen weer! Bij het verlaten van het Vondelpark wist ik dat het niet ver meer kon zijn. Het begon zwaarder te worden maar ik kon nog genoeg geven om door te blijven lopen. Zonder ze ook nog maar te zien hoorde ik de Running Junkies en vloog ik door de ‘cheerzone’. Het Olympisch stadion kwam in zicht en meiden om mij heen begonnen harder te lopen. Ik wachtte daar nog even mee totdat ik het stadion inliep. De sfeer die daar hing was geweldig! De laatste meters gingen daar als in een roes voorbij. Ik weet nog dat ik de binnenbocht nam en harder begon te lopen. Rechts van me keek waar Udjen liep om te kijken of ze met me meeging maar snel weer voor me keek. Juichende mensen en de finish. Stop de tijd! 50:44 zei mijn horloge. Officiële tijd: 50:46! Pas na 2 dagen kom ik erachter dat dit een nieuw PR is! Wat een race, heerlijk om weer even hard te gaan! Mijn gezicht stond waarschijnlijk op volledige focus maar ik heb 10 km lang  (of kort?) genoten. 🙂

IMG_4691

Anouk: De start verloopt soepeler als verwacht, geen opstoppingen dit keer. Na ongeveer 2 km passeer ik de Running Junkies cheerzone en ik tik Jori op zijn schouder om hem gedag te zeggen. Die loopt spontaan met me mee, met een cheering bord nog in zijn handen. Daar had hij even niet over nagedacht haha! De tekst past daar dan wel weer bij ‘What were you thinking?’ 😛 Jori kletst lekker, maakt grappen als ‘zo winnen we nooit’ en de km’s gaan daardoor extra snel voorbij. Voor mij dan, Jori loopt normaal gesproken op een sneller tempo en moet zich toch wel aanpassen. Maar met al dat vrouwelijk schoon om hem heen was dat het denk ik wel waard 😉 De route is iets anders als vorig jaar, vooral de Prinsengracht was super gaaf. Na 7,5 km komen er 2 Running Junkies voorbij en loopt Jori met hun de laatste kilometers verder. Ik zet m’n iPod weer aan en voor ik het weet maak ik de bocht het Olympisch stadion weer in naar de finish! Wat een verschil met vorig jaar! Betere route en temperatuur. Ik baan me een weg door de menigte naar de lockers, waar Nikki op me staat te wachten. We komen Eva en Udjen weer tegen en ook Joanna sluit zich even later bij ons aan. Nog even  shoppen bij de Nike/Run2day shop en dan op naar de auto. Terug mogen we meerijden, wat een luxe! Geen afterparty voor ons, de andere 4 moeten morgen weer lopen in Leiden, Den Bosch en Nijmegen, ook bij mij zal de wekker weer vroeg afgaan.

IMG_4690

Nike bedankt voor weer een super event! Jori bedankt voor je grappen en gezelligheid! Udjen bedankt voor de lift!
Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. John schreef:

    Leuk verslag, alsof ik minimaal 7 kilometer tussen alle vrouwen mee heb gelopen 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s