De Marathon van Leiden

image1

Afgelopen zondag 17 mei was het weer tijd voor de Leiden Marathon! Het event waar Marleen twee jaar geleden haar eerste hardloopwedstrijd liep (de 5 kilometer) en waar vorig jaar Nikki, Sierd en Marleen aan de start stonden van de halve marathon. Dit jaar zou het weer een gezellige boel worden. Marleen woont op loopafstand van de start en probeerde zoveel mogelijk van de Crazies te overtuigen ook te komen want het zou super relaxed en leuk worden. Over Sierd was geen twijfel mogelijk, die ging voor het NK Halve Marathon. Marlous en mama Emma sloten ook niet veel later aan bij de club. We probeerden Nikki te overtuigen om ook mee te gaan maar ze bleef afwijzen! Geen idee waarom haha. Tot op twee dagen voor het evenement stuurde ze opeens een foto dat ze iemand gemaild had voor een startbewijs voor de héle marathon inclusief shirt voor een luttele 10 euro. What?! Jammer genoeg liet deze persoon niks van zich horen en nam Nikki een startbewijs voor de halve over. De dag ervoor was immers de Nike Women’s 10k waar ze aan mee deed. En waar Marleen ook eigenlijk aan mee zou doen…

Marlous: Zoals de meeste van jullie weten liepen Marleen, mijn moeder en ik 12 april in Parijs de marathon. Deze hebben wij op een easy pace gedaan, standje genieten en lekker met mijn moeder meegelopen. Dan nog even terug naar 3 weken geleden de Londen marathon. Ik was daar wezen kijken, en als je langs de kant staat en je staat die mensen aan te moedigen krijg je gewoon weer kriebels om nog een marathon te lopen. Omdat wij Parijs heel rustig hebben gelopen besloten wij na wat over en weer geappt te hebben de halve van Leiden om te zetten naar de hele marathon met de voorwaarde, dat ik zou nog een keer een duurloop doen van 25+ km en dan zou ik beslissen of ik Leiden zou aandurven. Marleen had al met de organisatie gemaild en natuurlijk was omzetten geen probleem. Dus ik ging op woensdag 29 april samen met mijn vader die zou meefietsen op pad om wat kilometers te maken. Na 27 kilometer te hebben afgelegd wat me goed af ging appte ik Marleen met een filmpje “we gaan het doen!!” We besloten niks in de groep te zeggen en dit als verrassing te doen, moeilijk om niks te zeggen als je zoiets gaat doen, normaal gaat het in de groepsapp van de Crazies dagen voor een marathon al erover namelijk. Sierd zou meelopen op de halve voor het NK (Sierd onze witte Keniaan liep een mooie tijd van 1:17:45 ondanks een stevig windje en een enkel die na het trail avontuur van laatst nog niet helemaal lekker voelde). Mijn moeder zou de halve lopen met de recreanten mee. (wat zij overigens deed in een hele mooie tijd van 2:10:37). Nikki besloot afgelopen zaterdag dat ze toch ook maar mee ging lopen nog even snel een startbewijs gefixt; Milan wie je ook mag zijn bedankt! Milan 😉 liep na de snelle 10 van zaterdag een  lekker uitloop rondje in een tijd van 2:04. De voorspellingen zagen er goed uit 15 graden met een zonnetje ook zouden er veel bekende Instagrammers aanwezig zijn dus het zou een top dag worden!!

Foto 17-05-15 11 22 41

Marleen: Zoals Marlous zei, ze appte me terwijl zij met Londen Marathon sferen in haar hoofd zat en terwijl ik een paar wijntjes achter de kiezen had. Geen goede combinatie dus dat vroeg om problemen hahaha. 😉 Samen durfden we de uitdaging wel aan te gaan, super spannend! Een maand na mijn eerste marathon wéér een marathon lopen EN dit stiekem doen als verassing. Heel gek. De laatste paar dagen voor de wedstrijd moest ik een excuus bedenken waarom ik zaterdag niet mee zou lopen in Amsterdam. Ik baalde best wel want ik was de hele week al mensen aan het beloven dat ik ze zaterdag zou zien (Sorry Natasja, Joanna en Demi 😛 ). Daarnaast werd ik ook nog een keer super verkouden woensdag en voelde ik me die dag mega belabberd. Als dat maar goed komt. Gelukkig herstel ik meestal wel snel van dat soort gekkigheid dus ik maakte me nog niet al te veel zorgen. Het was misschien een mooi excuus om zaterdag te kunnen gebruiken. 😉 Die zaterdagmiddag hoefde ik me eigenlijk nergens druk om te maken en dat ik moest gaan “liegen” want ik was zó extreem moe na een werkdag tot sluit op vrijdag en een vroege dienst op zaterdag dat ik gewoon de waarheid kon vertellen en dat ik die dag nog maar twee dingen ging doen: mijn huisje opruimen voor de dag erna en slapen! Geen tijd ook voor zenuwen want ik was de hele avond lekker aan het rommelen haha. Misschien besefte ik het ook nog nog niet. 😛

RACE DAY! Vroeg uit de veren om me rustig voor te bereiden voordat Marlous, Sierd en Nikki er zouden zijn. Nog wat last minute appen met Marlous over hoe we het nu zouden gaan doen met onze startbewijzen. Gelukkig hadden we van de organisatie geen nieuwe gekregen maar hebben ze slechts een sticker met handgeschreven ’42’ erop geplakt. Mooi. Marlous kwam als eerste aan en zo konden we zeggen dat we dat ter plekke bedacht hadden. Het ging erin als zoete koek. 😉 “Het is een grap hahaha” “Uhh oké hahaha”. Geniaal. Nikki had wel wat door dat we wat aan het smoezen waren en ook de rare conversatie over mijn huissleutels wie die moest meenemen bezorgde me wat stress dat de verassing te vroeg eruit zou komen. Waarom zou ik zelf niet mijn huissleutels meenemen als ik waarschijnlijk als eerste na Sierd binnenkom. 😛 Sierd was te zenuwachtig om ook maar iets te vermoeden en toen we een kwartier voor de start mijn huis verlieten rende hij meteen weg. Eenmaal bij de start aangekomen kwamen we Michiel en Amber tegen en was het nog maar 5 minuten voor de start. Tijd voor het verlossende woord. Nikki en Emma moesten nog wat naar voren voor hun startvak dus dit was het moment. “Ja oké we gaan niet mee, we lopen de hele” zei Marlous. Waarop Nikki grote ogen opzette “HUH?!” Haha. 😉 Geen tijd om te laten bezinken want ze moesten rennen naar hun startvak, tot later hé doei! Mooi dat Sierd nu nog van niks wist en pas na de finish erachter zou komen.

image7

Onze start was drie kwartier later en dat kwam goed uit want zo konden we nog een zenuwplasje doen bij mij thuis en ons water en gelletjes meenemen. Waahhh zo gek! Niet veel later stonden we tussen een luttele 900 lopers, klaar om de 42 kilometer te overbruggen. Wat voelt het gaaf om daartussen te staan, heel anders ook dan tussen 10km of halve marathonlopers. Dit is toch echt iets specialer. 🙂 Marlous en ik hadden besloten de verassing bekend te maken als we rond kilometer 11 bij de splitsing zouden aankomen. Waar normaal de halve marathonlopers en de hele marathonlopers écht gesplitst worden maar waar nu op dat moment alleen marathonlopers liepen omdat we dit jaar niet gelijk startten. Toch leuk fotomomentje. Daar begon het dan, een kwart zat erop en we konden nu niet meer terug. De eerste helft ging over het algemeen super goed, zonder dat we het doorhadden liepen we met flinke wind in de rug een relaxed tempo en soms zelfs iets te snel, maar dat kwam door de wind denk ik. Genieten van de uitzichten over de polders, af en toe een dorpje door waar de bewoners het zo gezellig mogelijk probeerden te maken. Heerlijk.

11235446_10153322015283631_2517853962140433364_n

Marlous: Wat ik me had voorgenomen bij deze marathon was om te genieten van elke kilometer. Ik bedoel, je doet dit niet elke maand. 😉 Onderweg maakte ik grapjes met het publiek en genoot als we weer door een dorpje kwamen waar er veel mensen voor ons stonden te juichen. Dat gaf weer een heerlijke boost. De benen werden al wel wat gevoeliger maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Bij kilometer 26 zei ik, “zo nu nog alleen nog maar de Dam tot Dam loop en dan zijn we er al, we gaan dit gewoon halen Marleen!”

Foto 19-05-15 13 11 12

Marleen: Vanaf de tweede helft, of ergens rond kilometer 26 naar wat ik me herinner, begon het zwaar te worden. We liepen weer terug richting Leiden waardoor we toen veel tegenwind hadden. Mooie plekjes in de buurt van De Kaag, maar dat betekent ook mega weinig beschutting waardoor de wind echt wel sterk was. Volgens mij heb ik zelfs een keer gezien dat we een kilometertijd van 7 minuten hadden, kun je nagaan. Tempo houden met tegenwind doe je niet zo snel bij zo’n omvang, eerder de intensiteit hetzelfde houden, oftewel we liepen soms wat langzamer. We hadden het alle twee zwaar. Althans, Marlous zei dat dit wel een van haar zwaarste was. Waar je eerst kunt genieten van de rust en ruimte, af en toe een grap naar elkaar, of een babbel met een andere loper, als je het zwaar krijgt mis je soms wel wat publiek om je heen. Het is dat Marlous er was anders had ik veel te vaak gaan wandelen haha. Maar ik wist zelf ook bij iedere wandelpas die ik erin sneakte dat dat geen goed idee was en dat ik beter door kon blijven lopen. Op de een of andere manier zaten mijn schoenen me de hele tweede helft totaal niet lekker. Misschien zijn de free’s op na 800 kilometer? Ze knelden en mijn voorvoeten en tenen begonnen te branden en de steken waardoor ik heel dat Dam Tot Dam stuk in gevecht was om mijn schoenen uit te doen of niet. Haha, hoe vaak heb ik niet geroepen dat ik ze uit wilde trekken om dan op mijn sokken in de berm te rennen. Mocht helaas niet van Marlous want straks zou ik door glas lopen of iets. 😛 Geloof me ik had die kilometers barefoot gedaan, dan waren we alleen een half uurtje later gefinisht waarschijnlijk, haha!

image3

Het duurde zo lang voordat we eindelijk rond de 37 kilometer op Zijldijk bij Leiderdorp aankwamen. Dit stukje kende ik, vanaf hier is het nog maar heel even voordat we de Singels op lopen en tussen het geweld van de 10km lopers en toeschouwers onze laatste kilometers konden volbrengen. Ik heb stiekem al vanaf de start uitgekeken naar deze laatste paar kilometer omdat ik wist dat de sfeer top zou zijn en dat wanneer wij er zouden lopen hadden we weer bijna een fucking marathon gelopen! De mensen om ons heen gaven energie om door te gaan! “Kom  op meiden, jullie zijn er bijna!” Liepen wij daar als twee langzame meisjes tussen voornamelijk mannen die hun 10 kilometer ergens tussen de 40-50 minuten zouden volbrengen haha. Voor mijn gevoel gingen we ook steeds sneller mee. Opeens werd Marlous in haar billen geknepen en kwamen daar John en Gabriella voorbij spurten! Dat was echt super leuk en gaf ons ook weer een boost. Later vertelde Gaby dat zij van ons ook een boost kreeg. Leuk is dat!

Foto 18-05-15 09 25 18

De laatste 2 kilometer waren aangebroken en deze stukjes ken ik op mijn duim. Ik merkte dat ik me goed moest blijven focussen want soms leek het alsof de klinkers onder mijn voeten wegdraaiden. Ho, oppassen, dit is vermoeidheid en een teken dat ik leeg ben. Ik begon Marlous het parcours uit te leggen, wat er na de volgende bocht zou komen etc. De laatste k*t brug over, de welbekende Rembrandtbrug. Die deed best wel pijn. Vanaf hier was het nog maar minder dan een kilometer alleen maar rechtdoor. De versnelling ging er zelfs op. 500 meter. k*t bestrating. au voetjes. Zijn we er al? Bijna, bijna, kom op we gaan bijna net zo snel als deze lui die hun 10 kilometer finishen. We zien Nikki, Sierd en Marlous haar ouders in een flits staan;  ze roepen naar ons en steken hun duimen op.  We worden omgeroepen! Lachen! Handen in de lucht! Fucking awesome. En finish. Wauw. Huilen. (Ik moet weer nu haha). Zo’n mentaal spelletje en wij hebben het gewoon weer gedaan.

Blijheid en heel veel trots op ons! 😀

Foto 18-05-15 08 04 52

Na de finish was het wederzien met Nikki, Sierd, Chiel, Amber, John, Gaby, Natasja en Maaike,  Ruud en Emma. Iedereen heeft weer een topprestatie geleverd in Leiden, het was geweldig. Tot volgend jaar!

Marlous: Deze marathon kwam zeker niet aanwaaien maar ik heb super genoten van deze ervaring en het samen lopen met Marleen. Of het de zwaarste was geen idee ik ben het alweer vergeten haha. Op naar Berlijn met Erik is het al september???! Marleen topper super gedaan ondanks dat je voet er niet zoveel zin meer in had heb je niet opgegeven en dat getuigd van grote klasse en doorzettingsvermogen,  trots op jou!

Advertenties

5 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Made by Maaike schreef:

    Super goed gedaan meiden. Vind het echt, echt, echt knap. Jullie zijn kanjers, alle twee! 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Amber schreef:

    Super knap gedaan meiden!! leuk om te lezen!

    Liked by 1 persoon

  3. gabyrunstheworld schreef:

    Wat een mooie verslag meiden!! En trots op jullie! En vanaf nu zijn jullie voor mij de fullcrazymeiden ;-). Hopelijk tot snel meiden xx

    Like

  4. Emma schreef:

    Wat een leuk verhaal zeker de afwisseling van schrijven tussen de 2 marathon bikkels..
    Geweldige prestatie en wat een heerlijke foto’s.

    Liked by 1 persoon

  5. John schreef:

    Super gedaan Marleen en Marlous! Wat een grap dat jullie het voor de rest van de crew geheim hebben weten te houden 😉 Leuk om jullie onderweg nog tegen te komen en te zien finishen. Welke marathon lopen jullie volgende maand, of is dat nog geheim?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s