Kustmarathon Zeeland

IMG_6075
Finish Kust Marathon

Afgelopen voorjaar heb ik m’n eerste marathon gelopen in Rotterdam en dacht bij binnenkomst na 4:17 uur te hebben gehobbeld, dit nooit meer! Echter na een alcoholische versnapering had ik het plan al weer voor de volgende in mijn hoofd gehaald, namelijk Amsterdam met als doel binnen de 4 uur te gaan finishen. Intussen was  ik crewmember geworden van de halfcrazyrunnerscrew en leek het plan voor running AMS niet meer haalbaar. Crewmaatjes John en Sierd zouden gaan deelnemen aan de kustmarathon en had me bedacht deze te gaan lopen, doe eens gek dacht ik. Na me te hebben ingeschreven bleek dat deze bekend staat als de mooiste en zwaarste van Nederland, O nee waar ben ik aan begonnen waren m’n gedachten.

Na 3 maanden voorbereiding, welke bestond uit een virtuele coach middels de Nike running app, vele kilometers door bossen, heide, strand en asfalt alsmede alle weersinvloeden trotserend. Zelfs tijdens de vakantie in Kroatie waar temperaturen van 45 graden werden gemeten, gingen de trainingen gewoon door om goed voorbereid in Zeeland aan de start te verschijnen. Zaterdag 3 oktober was het dan zover, 7:00 uur ging de wekker om na een stevig ontbijt richting Zoutelande af te reizen. John en Ans hadden een huisje gehuurd waar ik m’n auto kon parkeren om daarna gezamenlijk met een groepje naar de sporthal te gaan voor de laatste voorbereiding alvorens de start op te zoeken in Burgh Haamstede.

Eenmaal bij de start, welke om 12 uur gepland stond, hadden we een meet&greet met crewie Sierd. Hij ging ons vandaag aanmoedigen ipv deel te nemen vanwege een blessure. Flink balen natuurlijk maar supertof dat hij kwam cheeren. We deden intrede in startvak 2, haha, niet voor deze tijd hoor want tijd was voor mij deze keer geen doel. Mijn doel was volop genieten en finishen gezien de zwaarte van het parcours al een hele opgave is. Ik merkte dat ik toch wel een beetje gespannen was, gezonde spanning in deze, en ging er van alles door me heen; rustig beginnen, krachten verdelen, hoe zwaar zal het strand zijn en die ene trap waar men het over had vlak voor de finish, ppff. Uiteindelijk overheerste maar één gedachte, at eas soldier en enjoy:-)

IMG_6086IMG_6063

Nadat we met alle deelnemers aftelde van 10 naar 0 gingen we dan eindelijk aan de wandel, en wat voelde dat goed zeg. Ik voelde me sterk, vol energie en had een een al glimlach op m’n gezicht van oor tot oor. Ik loop hier gewoon de kustmarathon en ga deze rocken! De beentjes kwamen al gelijk in een flow en keek met volle teugen om me heen naar de omgeving en alle mensen die ons kwamen aanmoedigen. John had het voornemen langzamer te starten met loopmaatjes Jacqueline en Hans waardoor ik vanaf het begin op mezelf aangewezen was. De Nike running app draaide mee en gaf me per km aan hoe hoog het tempo lag. Dit begon met een gemiddelde 5:30 min/km en ging langzaam per km omhoog tot een gemiddeld tempo van 5:15 min/km. Dit tempo voelde perfect en koste me niet veel energie om deze flow zo vol te houden tot aan het zware gedeelte.

IMG_6064Vanuit Burgh Haamstede liepen we via de deltawerken richting Vrouwenpolder, de omstandigheden waren perfect. Het zonnetje scheen en er was een klein briesje. Voor mijn gevoel zat ik nog steeds heerlijk in de flow, en zag ik ook steeds dezelfde lopers om me heen draaien. Deze mensen ga ik komende tijd nog veel zien dacht ik:-) en het leek me dan ook goed hierbij aan te sluiten.

De eerste 10Km waren ondertussen gelopen in 55:12 min om richting de 20km te gaan. Opeens zag ik een auto links van me rijden en riep de bestuurder “Arend, Arend, Go, Go”. Dit bleek maatje Sierd te zijn welke langs het parcours reed om mij aan te moedigen, de handjes gingen in de lucht en riep “grazy”.  Dit gaf me natuurlijk wel een boost om lekker door te hobbelen.

IMG_6065

We gingen richting een stuk strand en klokte een tijd van 01:53:37 op de halve marathon. Jeetje wat een fantastisch gevoel gaf dit en ondanks dat tijd ondergeschikt was voor mij gingen er toch gedachten door me heen dat het wellicht mogelijk zou kunnen zijn binnen de 4 uur te kunnen finishen. Een onbeschrijfelijk gevoel kwam in me los en kreeg vleugels ook al had ik geen redbull gedronken 😛 het groepje waar ik mee liep ging als een speer en het leek wel een wieler peloton waarbij we om en om de koppositie innamen zonder een woord te wisselen. Ik nam m’n eerste gelletje om richting de duinen te lopen, het strand ging me goed af waarbij ik proef heb kunnen lopen tijdens de kustloop een paar weken geleden.

IMG_6078

Ik hoorde weer mensen mijn naam roepen en werden er winegums aangeboden. Dit bleek Petra te zijn, wederom een loopmaatje van John. Ja halfcrazyrunners eten winegums, hier neem mee en ga doorrr. De handjes gingen weer in de lucht en stopte even later de wingegums in mijn mond. Ik moet zeggen dat dit geen succes was, slikken lukte niet en spuugde ze dan ook maar uit. Ondertussen was ik los van het groepje en genoot met volle teugen van de mensen aan de kant, van high five tot het aannemen van een banaan en de vele muzikale ondersteuning was top! Ik tikte de 30 Km aan met een tijd van 2:46:18 uur en dacht dit gaat nog goed!, zou het dan juist hier gaan gebeuren ? Wetende dat het echte zware werk nog moet komen.

En ik kan je vertellen dat kwam, heuvel op, heuvel af, trap op, trap af..er kwam geen eind aan. Waarbij de eerste heuvels en trappen nog hardlopend omhoog volbracht zijn, werd het wandelen op deze stukken omhoog. Ik gooide er nog maar een double espresso gelletje in want we bleven maar klimmen en klimmen, het leek wel de chinese muur. Oef wat had ik het zwaar zeg en had maar één gedachte, waar én wanneer is de finish! In de verte zag je de vlag al wapperen, daar moet de finish zijn en het leek nog zo ver weg. Opeens werd ik aangetikt, dit bleek een neef van me te zijn. Martin zei kom op jonguh, we zijn er bijna! We hadden elkaar bij de start nog succes gewenst en hij wilde me wel naar de finish loodsen. We zijn nu op het hoogste punt en dan is het dalen, waren zijn woorden. Ik keek hem aan en een verlichting kwam in me op. We liepen een stuk gezamenlijk op en kwamen uit bij het laatste stuk strand, een grote trap naar beneden en dan veel zand. Ik kon geen zand meer zien en wilde zo snel mogelijk richting de vloedlijn waar je gelukkig meer grip hebt. Door het lage water moesten we ook nog slalommen tussen de palen die voor m’n gevoel gewoon in de weg stonden. Gelukkig was het maar een klein stukje strand en zag ik het bordje 39 Km. Alle gedachten van binnen 4 uur of welke tijd dan ook waren niet meer belangrijk! Ik zal en moet finishen en klom van het strand af naar boven, waar een brassband stond te spelen. Ik leefde weer op en deed alsof ik dirigent was en kreeg weer die glimlach op mijn gezicht van oor tot oor en kwam zelfs, enigzins dan, weer in een soort van flow en begon me langzaam te beseffen dat deze jonguh het inderdaad gaat rocken! En dan het bordje 500 meter, de emoties schoten door mijn lijf alsmede een gevoel van extase en die glimlach, nou die glimlach ging niet meer weg. Nog één trappetje naar beneden en daar zag ik de finish! Ik kreeg een vlag van de kustmarathon in mijn handen gedrukt en liep triomfantelijk naar de eindstreep, waarbij Sierd me enthousiast toejuichte. Yeah! I did it!!

Met trots kreeg ik de medaille om mijn nek en met heerlijk koud biertje in mijn hand liep ik door om de binnenkomst van buddy John te zien. Met een tijd van 4:11:24, wat een PR is, op dit parcours ben ik supertrots en zeg ik hak stift check in de box! Na een douche bij de plaatselijke VV sloten we de dag met een overheerlijke pizza. Op naar de volgende!

Voor mij geldt met recht “de mooiste en zwaarste van Nederland “

IMG_6084IMG_6067IMG_6081IMG_6080

Advertenties

7 Comments Voeg uw reactie toe

  1. John schreef:

    Mooi omschreven maatje! Top gelopen en toch mooi ff een pr gerealiseerd. Gefeliciteerd!
    Wat een geweldige dag was het. We hebben het ook wel getroffen met de omstandigheden en het geweldige publiek.

    Liked by 2 people

    1. arendkruit schreef:

      Het was een geweldige dag maatje! qua omstandigheden niet beter kunnen treffen. Niet vergeten dat jij ook je doel hebt gehaald om binnen 4:30 uur te finishen *boks*

      Like

  2. Ilse schreef:

    Wauw Arend mooi verhaal! Op de momenten waarop je beschrijft wat je doet en dat die glimlach weer kwam kon ik ‘m zelf ook niet onderdrukken. Wat een prestatie en je mag met recht heel erg trots zijn op een PR op dit parcours!! Nogmaals gefeliciteerd!!

    Liked by 1 persoon

    1. arendkruit schreef:

      Dank je! Veel succes in Amsterdam

      Like

  3. sierdje schreef:

    super verslag Arend, gaaf om te lezen dat jij de Kustmarathon beleeft hebt zoals ik het vorig jaar beleefd hebt: onwijs zwaar, maar zo mooi en een blijvende herinnering…gefeliciteerd

    Liked by 1 persoon

    1. arendkruit schreef:

      Dank je Sierd! de mooiste de zwaarste:-)

      Like

  4. Roos schreef:

    Ik ben trots dat jullie in mijn crew zitten. Zo’n pittige marathon. Ik doe een diepe buiging voor jullie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s