Eens moet de eerste keer zijn…..

In April 2015 begon wat eens de eerste keer moest gaan worden. Toen stond ik nog te cheeren samen met Roos. Roos een week of 30 zwanger en ik met een zwangere buik van 34 weken, daar ontstond het plan om eens de Marathon Rotterdam te gaan lopen. In Oktober van vorig jaar werden deze woorden omgezet naar daden en schreven Roos en ik ons in voor de Marathon van Rotterdam. Voor de rest van de crew bleef dit ons grote geheim. In december stuurde Roos me een app dat zij de marathon in 2016 toch ging overslaan, maar wel met een hele mooie reden. Roos is namelijk ook deze editie van de marathon zwanger, onze diehard cheerder voor 2016. Mijn deelname was toen nog steeds geheim. Maar ja…….. sommige dingen zijn nou eenmaal niet geheim te houden, zeker niet als de langere trainingsafstanden er aan komen. Het grote geheim was onthuld…… En toen was daar ineens M-day “zondag 10 April 2016”

IMG_5067

Ik had bewonderingswaardig goed geslapen en was net voor de wekker wakker. Mijn tas had ik al ingepakt, dus het was nog een kwestie van ontbijten. Mijn ontbijt op een wedstrijddag bestaat uit yoghurt met muesli en daar wordt niet vanaf geweken net als dat de traditie van het eten van pannenkoeken de avond voor de wedstrijd. En dat vinden mijn kinderen natuurlijk een feestje.

Ik vertrok om 7.15u met de auto naar de sporthal in Rhoon om vervolgens samen met Sierd en Peter naar Rotterdam te reizen met de metro. Best raar….. maar ik had niet echt enorm veel zenuwen. Ik wist natuurlijk ook niet wat ik moest verwachten, ja dat het ver is 42.195m. Eenmaal aangekomen in Rotterdam ging Peter op weg naar zijn neef en Sierd en ik richting kleedruimtes.

Voor het Hiltonhotel zagen we de toppers al warmlopen. En geloof me…… zelfs dat gaat al op een flink tempo. De ingang voor de kleedruimtes was aan de achterzijde van de tenten, wat een drukte was het daar. Toch ging dat vlotjes en voor we het wisten waren we binnen. Omkleden, SPIbeltjes wisselen zoals Sierd al schreef, alles mee wat mee moest en toen nog een plekje voor de tas zoeken.

Ik ging nog even naar ons meetingpoint bij het politiebureau en Sierd ging z’n eigen voorbereiding doen. Bij het politiebureau zag ik Peter weer en daar waren ook crewmaatjes Nikki, Anouk en John die samen met Ans kwam supporteren. En nog een aantal diehard IG-supporters. Nog even plassen, half banaantje en wat water en op naar het startvak, wave 3.

In het startvak wachtend in de zon op Lee, wat een kippenvelmomentje bij zijn “You’ll never walk alone”. Eén voor één werden de startschoten per vak gelost. Uiteindelijk mocht ook onze wave richting start en ineens dacht ik “moet ik nou nog plassen?” Neeee….. dat zal toch niet…… Toch maar wel even. Gelukkig stonden er nog dixies, alhoewel je daar na het dichtdoen van de deur ook niet echt blij mee hoeft te zijn. Maar ruim 42km lopen met een volle blaas was ook geen optie.

Na het startschot kon ik mooi aan de linkerkant blijven lopen en begon het genieten al. Wat was dit nu al gaaf. De eerste paar km vlogen voorbij. Net over de Erasmusbrug kreeg ik ineens steken in mijn rechterzij. Was ik dan toch te snel van start gegaan? Waarschijnlijk heeft het gelegen aan het flesje water wat ik nog vast had, na overpakken in mijn andere hand was het namelijk meteen over. Op richting de 10km. Ik had van te voren bedacht om mijn race op te delen in blokken van 10km, dat leek me (ik had geen ervaring op marathongebied) een goed idee. Het eerste gelletje ging er op een km of 8 in. Op richting Slinge daar ergens zouden John en Ans staan. Ik liep in een soort van roes. Wat was het daar een feestje, dat beloofde nog wat voor de rest van de marathon. Ik ging lekker en liep op een pace die ik graag wilde lopen. Ik pakte elke waterpost mee want de temperatuur begon al wel wat op te lopen. De km’s vlogen voorbij en overal staan mensen aan te moedigen. Hoe zou het met mijn craziemaatjes Sierd en Peter zijn bedacht ik me toen ik rond het 25km-punt was. Sierd moest er al bijna kunnen zijn.

De Erasmusbrug op ging de 2de keer wat moeizamer dan de eerste keer, maar wat was het hier ook genieten. Ik hoorde nog een bekende en stak m’n hand op om te laten weten dat ik de aanmoediging gehoord had. Wat een raar punt bij de 30 km, aan de overkant van de weg lopen de mensen die al op de 40km zitten en al in het zicht van de haven zijn. Ik moest het Kralingse bos nog in, dat was wel even een mentaal dingetje. Voor m’n gevoel ging het nog steeds prima en volgens mijn horloge liep ik tot nu toe een mooie vlakke race. In het Kralingse bos heb ik zo veel mogelijk geprobeerd om in de schaduw te blijven lopen. Wat me opviel was dat er behoorlijk wat mensen kramp hadden en er al aardig wat gerekt en gestrekt werd langs de kant. Ik kon gelukkig nog steeds door, maar kreeg het al wel moeilijker om m’n tijd vlak te houden.

Ik was op weg naar mijn craziemaatjes die rond het 37km-punt zouden staan. Maar eerst kwam ik nog voorbij het supporterscherm, zelfs filmpjes voor anderen ontroerde me. Raar wat zo’n marathon met je doet. Vlak daarna kwam het bord dat de cheerzone van de halfcrazyrunners niet ver meer was. Ik moest een aantal keer slikken en mijn ademhaling herpakken toen ik iedereen in de verte zag staan. Jaaaaaa, daar staan ze! Wat een feest, compleet met confettikanon! In de voorbereiding had ik eigenlijk bedacht om héél even te stoppen, maar ik was bang dat ik dan niet meer op gang zou komen. Wat gaf dit een energie!

Nu kon het niet meer stuk, het waren nog maar iets minder dan 5km en dan was ik er. Het tempo zakte wel iets in, maar het zou nu toch wel lukken om die Coolsingel te halen? De mensenmassa langs de kant werd steeds groter. Wat super! De kubuswoningen voor de tweede keer, nu is het niet ver meer. Toch nog een klein lachje voor de foto’s die gemaakt werden en op naar de Coolsingel. Ja hoor, de hoek om en daar was ie dan. De finishboog zag ik al van ver en tranen rolde over m’n wangen. Een jaar geleden nog zwanger langs de kant, alle trainingen, m’n 3 kleine meiden thuis, iedereen ging door m’n hoofd. Ik was supertrots op mezelf, ik had het gehaald!!

Klokje uit, zelf geklokte tijd was 4:12:45u, officiële tijd 4:12:21 en dan kom je over de finish als allereerste knuffeljunkie Eva tegen van de Running Junkies, die de stortvloed aan emoties opving. Een beetje strompelend richting medailles, nog maar eens stilstaan om te beseffen dat ik echt een marathon gelopen had. Ik moest er even voor gaan zitten, gewoon op de stoep. M’n crewie Peter die zelf net en marathon in een toptijd had weggezet kwam helemaal gelopen om wat drinken te brengen. Toen pas hoorde ik dat Sierd 7 minuten van zijn PR had afgelopen. Ongelofelijk! Grote klasse! Aan allebei de mannen heb ik een heel goed voorbeeld. Dan de tas nog oppikken bij de kleedruimtes en op weg naar “Encore” om samen met een aantal Running Rebels en andere IG’ers iets te drinken. Een mooi stukje uitwandelen.

Het was een hele mooie dag, eens moest de eerste keer zijn en die was voorbij, maar er komt zeker een tweede keer.

Advertenties

6 Comments Voeg uw reactie toe

  1. John schreef:

    Mooi, mooi, mooi!!
    Je hebt het mooi geflikt Mascha. Het ene jaar zwanger en cheeren en het volgende jaar zelf dat pleuris eind lopen mét een smile op je gezicht. Ik weet zeker dat ik niet de enige ben die trots op je is.

    Like

  2. Mari Durieux schreef:

    Mascha wat ben je toch een voorbeeld voor velen, sterk en altijd positief! Supergedaan, jammer dat ik je niet even gezien heb! Xx

    Like

  3. Michel Nieswaag schreef:

    Heel heel heel goed gelopen en prachtig geschreven Massie 🙂 🙂

    Like

  4. MeikeHennekes schreef:

    Wat mooi beschreven Mascha en wat een prestatie! Echt respect meid!

    Like

  5. esther schreef:

    Wauw Macha diepe respect voor jou! Ik kan mij nog herinneren dat ik zag in Linschoten en dat je net weer aan het lopen was. En loop je gewoon de hele! En hoe! Super knap gedaan! Mooi beschreven! Je hebt t maar mooi gedaan!

    Like

  6. Arend schreef:

    Super gedaan! Top bloggie 👊

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s