Düsseldorf Marathon en Koning van Spanje Trail

marathon_duesseldorf_rz_finalDüsseldorf en Gulpen, niet zomaar twee plaatsen, wel de plaatsen waar het afgelopen weekend een aantal van de crewleden aanwezig waren om er deel te nemen aan de aldaar georganiseerde evenementen.  De Koning van Spanje MST_KoningvanSpanjeTrail-2016_250wtrail en de Düsseldorf marathon stonden al een poosje op de agenda voor deelname in 2016. Het eerste evenement is bij de meesten wel bekend en dus hadden Glenn en Mascha wel een idee van wat hen te wachten stond.
De marathon van Düsseldorf was nog niet eerder door een crazy bezocht, dus daarvan was het nog even afwachten wat de deelnemende crazies daar voorgeschoteld zouden krijgen.

Dat er een enorm verschil tussen beide zit moge duidelijk zijn 😉 Dat het in Gulpen pittig zou worden was wel te verwachten gezien het parcours, en daar kwam nog wat regen bij. De marathon gaat alleen maar over asfalt, dus daar wat minder reden om ons daar druk over te maken. Het voorspelde weer was in beide geval niet rooskleurig, maar aangezien we daar niets aan kunnen veranderen is het gewoon een kwestie van de juiste kledingkeuzes maken.

Wie, wat, waar.
Marlous (met Emma), Marleen, Michel en John -> Düsseldorf
Glenn en Mascha -> Gulpen. Sierd zag af van deelname om zijn kuiten niet te zwaar te belasten na zijn geweldig verlopen marathon in Rotterdam.

Marlous en Emma

Na vorig jaar samen de marathon in Parijs marathon te hebben gelopen besloten mijn moeder en ik dat we graag weer samen één wilden lopen. Dat werd dus Düsseldorf niet te ver weg, niet teveel inschrijfgeld en een dikke vette plak toe. Een aantal andere crazies schreven zich ook in en zo werd het een gezellige boel met z’n allen.
imageManon zou ook meegaan om samen de marathon te lopen, alleen raakte zij op het laatste moment geblesseerd en moest ze hier helaas door afhaken, maar we hebben al een rematch staan, de Midzomermarathon in Apeldoorn én Berlijn. Ik heb er nu al zin in!!!

Zaterdagmiddag kwamen we (m’n ouders, mijn vriend en ik) aan in Düsseldorf, nog geen 5 minuten in het hotel werd er op de deur geklopt en stonden mijn broertje en zijn vriendin daar als verrassing. Ze kwamen ons aanmoedigen! Met z’n allen de startnummers op gaan halen en ’s avonds gezellig een hapje wezen eten.

D-Day

Dusseldorf is een kleinschalige marathon, slechts een select gezelschap van +/- 4000 lopers die zo “gek” zijn om voor hun plezier 42 km te gaan hardlopen.
Het was vrij winderig en koud al gelijk aan de start, heel wat anders dan Parijs vorig jaar waar het heerlijk 23 graden was met een goed zonnetje.image
Maar het weer mocht de pret niet drukken, je loopt tenslotte niet elke week een marathon met je moeder.
Himageet parcours was heel erg gunstig voor toeschouwers, je kon erg gemakkelijk op meerdere punten staan om de lopers aan te moedigen.
De eerste kilometers vlogen voorbij en bij km 7 stonden onze supporters al heel erg hard te gillen en met de Nederlandse vlaggetjes te zwaaien. Bij kilometer 11 stonden Ans en Monique met de crazie vlag en ook onder een luid gejuich werden wij daar ontvangen.

imageWe tellen altijd af in wedstrijden als we aan het lopen zijn, oké nu nog 1x de 25 van de Midwinter of nog 16 van de Dam tot Dam, dit maakt het stuk wat je moet lopen wat makkelijker op een of andere manier.
Na 18 km kregen we een hagelbui op onze koppies maar we liepen vrolijk door. Op de halve zaten we op schema 2:13 kwamen we door op dit punt, ik hoopte voor m’n moeder dat ze het tempo kon blijven vasthouden want onder de 4:30 imagelopen zou toch wel een hele mooie prestatie zijn op je 64ste, al vind ik het al een prestatie dat ze het toch maar doet elke keer.
De weersomstandigheden waren niet ideaal, soms was het warm dan was het weer heel koud. Je gaat je bovenbenen eerder voelen (naar mijn idee) dit was iets pittiger dan voorgaande keren.
Maar elke keer weer onze supporters onderweg maakte het imageeen stuk makkelijker om vrolijk door te stappen. Je krijgt daar echt een boost van!! Bedankt jongens❤️.
imageBij de 40 km wist ik zeker dat we het gingen halen en bij de 41 km stonden onze kanjers weer, “jullie zitten voor de Pacers van 4:30” helemaal blij werd dat ons toegeroepen.
En daar was die dan, de finish nog even volle bak wind in je gezicht en hand in hand de streep over.4:28:50 wat een super mooie tijd, mam ik ben echt megatrots op jou! Bedankt voor het super leuke weekend allemaal, trots op mijn crewies die ook prachtige tijden liepen. Gefeliciteerd kanjers!!!

image

Mascha

Fris maar zoooooo mooi!

5:45 uur ging m’n wekker op zondag 24 april, want deze keer kon ik eindelijk de Koning van Spanje lopen. Bakkie yoghurt naar binnen, boterhammetjes smeren en klaarmaken voor een bijna 2u durende autorit. Om 6:45 uur werd ik door Annelies opgepikt om samen op weg te gaan naar Gulpen. De start was namelijk al om 10 uur.

We waren er al vroeg en wat was het nog fris, bbbbrrrrrr………… Dat werd geen korte broekenweer voor mij. Startnummer werd opgehaald als ook de originele “Koning van Spanje Buff”.KvS_4983

Daar kwamen we ook Glenn tegen die enigszins in de buurt in een hotelletje had geslapen. Omkleden maar en zorgen dat we klaar waren voor de 22 km lange, heuvelachtige tocht. Even getwijfeld om in m’n crazy-shirt met korte mouwen te lopen en sleeves, maar het was maar 4 graden. Toch maar iets met lange mouwen en crazy-shirt erover. Voor onze tassen hadden we een mooie privéplek in de vorm van een camper. Nog even een toiletbezoekje en op richting start.

Aangezien er een verkeersopstopping was ontstaan werd de start met 5 minuten uitgesteld, nóg langer blauwbekken dus. Samen met Glenn en Annelies stond ik in de rij achter de snelle mannen, meteen ruim baan dus na de start. Zij zijn zo snel weg, lijkt wel of ik dan aan de grond geplakt zit. Nadat we van de camping af waren, gingen we meteen met z’n allen volle bak naar beneden. Ik liep ruim 14 km/u en dat is voor mij mega snel. Ik vond het toen al mooi, maar dacht al wel dat het met dit soort heuvels geen eitje zou zijn. Dan maar genieten! Na een stukje op en af volgde een stukje asfalt, heel in de verte liep een lange sliert mensen door het weiland. Een supermooi gezicht, daar op af dus! Nog even liep er achter me iemand min of meer te mopperen dat ze het gras toch echt wel hadden mogen maaien van te voren. Niks gewend, hahahaha! Stukje bos door, mooie singletracks afgewisseld met paadjes richting weilanden met hier en daar van die draaihekjes. Inmiddels brak de zon ook door en had ik toch wel een beetje spijt van mijn shirt met lange mouw. Tussen de 5 en 7 km ging een redelijk lang stuk iets meer dan vals plat omhoog. Oeps…… ineens herinnerden m’n benen de marathon van Rotterdam zich nog, nu al wandelen? Nee…… doorgaan, dan maar wat langzamer. Richting de 10e kilometer mooie uitzichten, dwars door KvS_4982weilanden, over bruggetjes en zelfs bijna door de koeienstal over een erf van een boerderij. Net na de 10 km zat het beekje, tot ruim over m’n knieën drijfnat. Een welkome verfrissing, want door het klimmen en dalen was het ineens niet meer zo koud. Na het beekje nog een mooi stukje bovenlangs om vervolgens weer met een noodgang naar beneden te denderen. Dit was echt gaaf, deze moet ik vaker doen dacht ik toen al! Even verderop zag je alleen alweer mensen met handen op de bovenbenen naar boven ploeteren, uhm……toch wel heftig. Eenmaal boven was de verzorgingspost ook niet ver meer. Ik nam er wat winegums en een plakje ontbijtkoek mee en liep meteen verder. Dwars door de bossen, heuvel op, heuvel af. Er haakte nog een man aan die vertelde dat het gebied hem goed bekend was, maar dat hij er nog steeds van genoot. Ik kon hem geen ongelijk geven.

De tweede helft ging me makkelijker af en het leek minder steil dan de eerste helft. Of ik raakte er aan gewend. Rond de 18e km kon je de speaker alweer horen, vond ik eigenlijk best jammer. Dat betekende dat ik er alweer bijna was, maar juist in het laatste stukje zaten nog wat vervelende klimmetjes met schuine stukjes om te lopen of trappetjes met hele kleineKvS_4981 treden of juist hele grote. Daar kun je jezelf zo lekker kapot op lopen, omdat die je helemaal uit je loopritme halen. Nog een paar klaphekjes en aiiiiii……. Één van de klaphekjes ging iets minder ver dan ik wilde, dus haalde ik m’n hand nog een klein beetje open ook, niet zeuren…. Door! Toen nog een steil paadje met wat los mergelsteen en daar stonden de eerste mensen te roepen dat ik er bijna was. “Nog 100 meter!” werd er geroepen. “Ja, ja” dacht ik nog en dan duurt het nog 300 meter zeker? Bovenaan de klim stond nog en man met doedelzak en was de finish inderdaad in zicht. Weggetje nog oversteken, achter de camping langs, nog even lachen voor de finishfoto en afklokken. Biertje en een stukje echte Limburgse vlaai en daar stonden ook Glenn en Annelies, die waren inmiddels al ruim 25 minuten binnen. Supersnel op zo’n parcours!

Wat was het supermooi, ik heb echt genoten van deze trail en wil ‘m zeker weten nog een keer doen!

Michel en John

John: In oktober 2015 maakte ik een paar uur voor de start van de Kustmarathon, mijn deelname aan de Düsseldorf marathon definitief, nadat ik besloten had Rotterdam in 2016 over te slaan. Niet wetende dat het daadwerkelijk zou gaan lukken om in maart aan de Two Oceans ultra marathon deel te nemen, was de gedachte om in Duitsland weer eens te kijken of er nog een beetje tempo op de hele gelopen kan worden. Inmiddels weten de meeste van jullie dat ik in maart dus aan de start stond van die mooie ultra in Zuid-Afrika en daarmee ook meteen alle plannen voor Düsseldorf laten varen.

Het was mij alleen nog maar om genietend die 42 km af te leggen en met een smile te finishen. Na het Zuid-Afrikaanse avontuur liep ik nog een verkoudheid op, waardoor ik wat extra rust nam en daarmee minder trainingen afwerkte dan ik anders gedaan zou hebben. De langste duurloop in de tussenliggende 4 weken was 22,5 km, maar ik voelde me weer prima en had er alle vertrouwen in.

Zaterdagmiddag aangekomen en ingecheckt in ons hotel wachtten Ans en ik op de rest van de crew, die er niet veel later waren en het de hoogste DCIM100GOPROGOPR1505.tijd was om de startnummers op te halen.
Monique, Ans Thomas en ik deden dat in hardloopkleding, hardlopend dus 😉 Na wat verkeerd lopenDCIM100GOPROGOPR1511. kwamen we eindelijk bij de Stadtsparkasse aan waar we Irene en Remko ontmoetten en Marlous, Michel en Emma al snel volgden. Op de terugweg spotten wij een “Italiaans” restaurant, dus meteen wat tafels gereserveerd voor het avondeten. Met 15 man/vrouw sterk kwamen we binnen, maar helaas weinig (lees, geen) pizza op de menukaart 😦 Bij het reserveren hebben we niet de moeite genomen om de kaart te bekijken. Sorry allemaal 😦

Raceday
Iedereen had/zijn haar plan en ik zou het wel zien. Michel was niet helemaal fit en liet zijn initiële plan varen, dus besloten wij samen van start te gaan en in ieder geval binnen de 4 uur te blijven. Onze supportcrew (Ans en Monique) hadden het plan opgevat om in ieder geval op 11 en 25 km post te vatten en wellicht nog ergens kort voor de finish.Dussel HMpunt_4869
Voor de start was er nog een gezellige meet met Irene, Nicole, Monique en Hilde waarna een ieder de startvakken indook na elkaar succes gewenst te hebben. Alles gaat op z’n Duits, goed en strak dus!

Dussel_4893We zijn weg en vanaf dat moment zal het tot de finish duren voordat we de anderen weer zien. Onze kilometertijden schommelen tussen de 5’20” en 5’30” Na mijn plaspauze moet ik aanzetten om weer bij Michel aan te sluiten, waarna ons tempo met 5’12” -5’20” iets hoger ligt. Bij het halve marathonpunt maken we een selfie die we ook maar meteen doorsturen 😉
Op de foto is het nog net droog, maar kort daarna kregen wij sneeuw en hagel te verwerken, die na de brug weer zo goed als achter de rug was. Tempo is nog steeds prima we hobbelen op weg naar het 25 km punt waar onze dames gehuld in poncho’s ons op staan te wachten (foto links).
Vanaf circa 35 km nemen we iets meer tijd bij de verzorgingsposten voor water, cola en/of banaan, maar alles Dusseldorf medaillevoelt nog goed en sub 4 lijkt niet in gevaar te komen. Tegelijkertijd betekent dit echter wel dat onze kilometertijden alle kanten opgaan. De mijne wellicht iets meer dan die van Michel, aangezien ik nog weleens een korte stop bij de verschillende supportcrews maak en vervolgens weer bij Michel aansluit. De 40 komt in zicht, het zonnetje schijnt, nog een paar lusjes om de afstand vol te Dusseldorf support_4966maken, net voor 41 km staan Ans en Monique er weer en krijg ik de GoPro in mijn handen gedrukt. Sub 4 kan ons nu niet meer ontgaan. En dat gebeurt ook niet.

Heel erg tevreden over het verloop van deze marathon, geen pijntjes, geen dipjes, geen kramp en een mooie medaille als bewijs. Prima georganiseerde marathon waar ik ondanks de vele lussen die gelopen worden, niets op aan te merken heb. Hier zal ik waarschijnlijk nog wel een keer aan de start verschijnen.

Michel: Zoals sommigen weten ben ik meer van de trails als van de wegwedstrijden. Dit jaar al ben ik al begonnen met de Smokkelaarstrail eind februari en de Sallandtrail 50K begin Maart en dan nu een straatmarathon. Eigenlijk had ik me er zonder heel veel bij na te denken voor ingeschreven met nog een aantal crazies gewoon omdat een marathon in het buitenland me wel leuk leek.

Maar toen de datum steeds dichterbij kwam had ik er eigenlijk niet heel veel zin in. Wat achteraf, als ik eerlijk ben, gewoon een stom vooroordeel was over een straatmarathon (Waarschijnlijk veroorzaakt door mijn eerste in 020 / 2013).

Maar het blijkt dus maar weer dat het goed is om af en toen eens uit je comfort zone te stappen want ik heb het echt onwijs naar mijn zin gehad!

Natuurlijk was het sowieso leuk om een weekend weg te zijn, lekker te eten en elkaar weer wat beter te leren kennen, maar de marathon zelf was echt supertof. De hele sfeer neemt je mee en daardoor vliegt de tijd en kilometers echt voorbij. Het hielp ook zeker zoals je hierboven in het stukje van John kunt lezen om hem gezellig samen met hem te lopen op een ‘ relaxed ‘ tempo en als enig  doel om onder de 4 uur te blijven.

(Hard)lopend is natuurlijk een erg goede manier (misschien de beste) om een stad beter te leren kennen en van alles te zien. Ik moet achteraf ook zeggen dat het beeld wat ik had van Düsseldorf totaal verkeerd was. Het is een mooie en schone stad met grote parken en mooie gebouwen en andere architectuur.  Waar het op neer komt : ik heb het echt onwijs naar mijn zin gehad!  Het was een mooi weekend met veel toffe mensen, goed eten en een leuke marathon.

Ik ga meer marathons lopen, leuk!

DCIM100GOPROGOPR1546.

 

 

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. sierd schreef:

    Super leuk om allemaal te lezen crazies, alleen maar positieve en heerlijke hardloopverhalen….ik ben er dol op. Nogmaals allemaal gefeliciteerd met jullie geweldige ervaringen en tijden

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s