Vrouwenpolder en Amsterdam

Evenals de afgelopen 3 jaar stond de Kustloop bij mij (John) op de planning om er de halve marathon als training te volbrengen. Liep ik er eerder met Jacqueline, Arend en/of Rianne, dit jaar waren zij er niet bij. Jacqueline wel, maar vanwege een blessure slechts voor de support. Toch leuk dat Mascha zich op het laatste moment fit genoeg voelde om van start te gaan.

Mascha: De kustloop, afsluiter van mijn Zeeuwse zomer

Eind Juli begon in dit gebied mijn zomervakantie en daarmee ook het verkennen van het gebied wat tijdens de Kustloop voorbij zou komen. Na de Zeeuwse Kusttraining (2 weken eerder) had ik, door het vele schuin lopen door de enorme wind, last van mijn linkerknie. Even dacht ik de Kustloop niet te kunnen lopen, maar de avond voorafgaand voelde de knie goed. En het  2 dagen ziek en niet fit zijn was ik ook alweer vergeten. John werd ingelicht dat ik er toch zou zijn. Ik geniet te veel van lopen in de duinen en over het strand om het te laten schieten, dan maar rustig aan. En de ochtend erop ga ik samen met m’n hardloopmaatje Annelies richting Vrouwenpolder.

kl-hm_9109John: Zoals gezegd zie ik deze halve als een training en is het nog meer dan anders een kwestie van genieten en de kilometers afleggen. En wat is dan leuker om samen te lopen.
Van eerdere deelnames weet ik dat het een pittige halve is met name vanwege de 9 km die over het strand mogen worden afgelegd. Voordeeltje is het feit dat het laag water is én dat de wandelaars eerder van start gaan als voorgaande jaren.

Processed with Snapseed.
Processed with Snapseed.

Mascha en ik blijven bij elkaar en we houden er een aardige pace op na, die na 5 km als we het strand opdraaien wel wat omlaag gaat natuurlijk. Er werd regen voorspelt, maar in Zeeland scheen de zon en werd het best nog wel warm.  Strandlopen is echt niet mijn favoriete bezigheid, maar het gaat me goed af en Mascha volgt.

Mascha: De eerste kilometers verliepen heerlijk, ik voelde me goed. Dat was te merken, het lopen ging gemakkelijk. Zonnetje erbij, bovenop de Dam was het aardig warm, maar het uitzicht was super. John merkte nog op dat we de eerste lopers over het strand voorbij zouden kunnen zien komen. Aan het eind van de Dam een klein eindje naar beneden om vervolgens over de houten planken richting zee te gaan. Het passeren van de wandelaars verliep daar niet helemaal lekker, maar “we made it”. Het was flink bikkelen en buffelen over het strand, de wind kwam schuin van voren. Daar waar ik kon kroop ik lekker achter John, zodat ik mooi uit de wind kon lopen. Iets na de helft van het de kilometers over het strand hakte de 2 dagen ziek en niet fit er toch wel een beetje in en moest het tempo wat naar beneden. Ik voelde dat een gelletje niet lekker zou vallen dus dat heb ik maar overgeslagen, we zouden toch nog een post tegen komen. Ondanks dat ik zonder bril (ik moet echt een sportbril aanschaffen…) niet zo heel scherp zie, heb ik genoten van het uitzicht over het strand en de zee.

Bij Oostkapelle verlaten we het zand en mag er een stuk beschut door het bos gelopen worden, waar het tempo weer iets omhoog gaat en het duimpje van Mas genoeg is voor mij om dit aan te houden. Met nog 2 kilometer ter gaan komt Annelies ons tegemoet lopen, die heeft 1:40 op de klok gezet en is al aan het uitlopen.

Mascha: Bij de duinovergang staat een welkome post met banaantjes, die maar proberen. Alles beter dan een gelletje vandaag. We gaan in een lekker tempootje het duin af, de bossen in. Ik heb overigens op het strand helemaal geen last van mijn knie gehad. Als we het bos uit zijn volgt er nog een weggetje met ouderwetse klinkertjes, we draaien nog wat naar links en rechts om vervolgens het laatste stuk richting Vrouwenpolder te lopen. Hier lopen we vol in de zon, bloedje heet. Voor mijn gevoel ging op dat moment m’n motortje een beetje uit, maar m’n maatje John loods me er doorheen en ook Annelies die inmiddels aangesloten is pept me op, het is dan nog ongeveer 2km lopen. Wanneer we het bochtje om zijn en naar beneden de camping op lopen, zijn we er bijna.

John: Met de traditionele gladiool die je voor de finish meekrijgt, weet Mascha er nog een versnelling uit te krijgen en zit ook deze halve er op. Douchen en wat drinken bij de Heksenketel om het af te sluiten in Vrouwenpolder en weer op huis aan te gaan.

Mascha: Voor mij een mooie afsluiter van een Zeeuwse zomer! John, crewie, bedankt voor het uit de wind houden, water regelen en je “peptalk” onderweg. Volgend jaar weer? ams_9139

En dan is het zondagochtend en staat de volgende deelname aan een evenement alweer op de planning, de 30 van Amsterdam Noord. Jeffrey, Ans en ik komen bijtijds aan en kunnen dus lekker relaxt het startnummer ophalen en bekenden ontmoeten in de sporthal. Gezellig clubje bij elkaar. Irene, Margret, Renate, Angela, Petra, Gabriella, Erik, Stefan, Susan en Monique.
ams_9155

Vlak voor de start barst er een bui los, die nog voordat wij de sporthal verlaten alweer achter de rug is, een droge start dus. Renate, Jeffrey, Angela en ik lopen de eerste 2 kilometer nog samen, daarna vervolgen Jeffrey en ik onze weg in een iets hoger tempo en circa 3 kilometer later loop ik alleen in een nog wat hoger tempo.

Het gaat lekker, de hartslag hou ik in de gaten, zodat deze ook op de stukken met wind tegen niet te hoog oploopt. Petra kom ik tegen en niet veel later ook Gabriella en Erik, die samen gestart én uiteindelijk ook gefinisht zijn.
Het moet ergens rond kilometer 16 geweest zijn dat de wind bijna vol op de kop stond en ik de 5’20” groep naderde. Mijn tempo lag tot dat moment op of net iets onder de 5′ Een beetje zuinig lopen helpt en dus liep ik deze groep niet voorbij, maar heb ik er lekker 5 km in doorgebracht. Chapeau voor de pacers, want die draaiden mooie strakke kilometers en ik kon een beetje herstellen. 21 km, de wind weer van opzij en soms van achteren, de hoogste tijd om mijn tempo weer op te pakken.

Bij de laatste verzorgingspost op 25 km stop ik voor het eerst om wat te pakken en snel weer door met een lichte versnelling. Hier gaan lopers stuk en kom je nog het staartje van de 15 km lopers tegen die het zwaar hebben. Ik ben in staat gewoon door te halen en uiteindelijk met een gemiddelde van 5’15” én een smile de finish te passeren.

Als Jeffrey, Renate en Angela ook finishen blijven er alleen maar tevreden gezichten over en sluiten we deze dag, na de douche, af met een drankje langs de atletiekbaan van AV Atos.
Dit was de afsluiter van mijn voorbereiding op het volgende evenement, de Winschoten Run aanstaande zaterdag.ams_9158

Advertenties

2 Comments Voeg uw reactie toe

  1. anothermiletorun schreef:

    Leuk verslag weer! En John, nogmaals heel veel succes morgen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s