Fantástica Barcelona!!

Op het moment van schrijven zit ik in het vliegtuig van Barcelona terug naar Nederland, een mooi moment om even terug te kijken op het afgelopen weekend. Maar voordat ik dat op papier ga zetten moeten we eerst even terug naar april 2016.

Een week nadat ik de marathon in Rotterdam voor de derde keer had volbracht stond ik met mijn beste vrienden in een kroeg in Rotterdam, onze vriend Bart was in het land (hij woont in Barcelona) en dan zoeken we altijd een moment om elkaar te ontmoeten.

Met Bart besprak ik hoe ik de marathon had beleefd, tijdens mijn eerste marathon woonde hij nog in Rotterdam en was ik vanaf zijn huis vertrokken naar de start en was hij een groot stuk met de fiets met me meegegaan.

Na wat drankjes kwam ter sprake of hij niet een keer de marathon wilde lopen, en waarom dan niet in Barcelona? Het stond wel op zijn lijstje, maar hij had kort daarvoor zijn enkel gebroken dus het was de vraag of dat ging lukken maar het leek hem wel een mooie uitdaging om deze samen te gaan lopen. Het onderdak was al geregeld bij hem thuis dus ik moest alleen voor de vlucht en startnummer zorgen,

Twee dagen later ontplofte mijn telefoon, heel wat Whatsapp en Facebook berichten. Allemaal met het bericht je hebt een prijs gewonnen, ik dacht eerst misschien een startbewijs voor de Marathon van Valencia. Daar had ik tijdens de Expo van Rotterdam aan meegedaan. Het was wel een Marathon prijs maar een nog veel mooiere, via de Facebook pagina van Marathons International had ik meegedaan aan like & win actie en daar was ik uitgeroepen tot winnaar. En de prijs was een volledig verzorgde Marathonreis naar…. BARCELONA!!!

fb win

Startnummer, vlucht en vier sterren hotel was allemaal geregeld! Ik kon Bart dus laten weten dat ik in ieder geval aan de start zou staan bij de Marathon van Barcelona 2017.

Het kalenderjaar 2016 verliep op hardloopgebied prima, ik bleef voor het eerst een jaar lang blessurevrij en mijn resultaten werden alleen maar beter. Rond de feestdagen begon mijn knie wat te zeuren en besloot twee weken niet te lopen. In het nieuwe jaar stonden weer genoeg dingen op de planning dus nu even rust om later weer te knallen.

Op donderdagavond 5 januari besloot ik weer een rondje te gaan lopen, ik voelde me al anderhalve week grieperig en had last van mijn buik. Onderweg voelde mijn buik ook niet fijn en na 6km hield ik het voor gezien. Die avond werd de pijn alleen maar heviger en de volgende ochtend zat ik zwetend aan het ontbijt. Toch maar even naar de huisarts, die stuurde me naar het ziekenhuis en dezelfde avond lag ik nog op de operatietafel. Een blinde darm ontsteking die er blijkbaar al 1,5 week zat.

Na een week ziek thuis kon ik weer gaan werken en vier weken na de operatie maakte ik weer mijn eerste rondje. Alleen was het nu nog maar vijf weken tot de marathon, ik moest dus snel een planning maken hoe ik die toch kon gaan lopen. Want een volledige verzorgde Marathonreis wil ik toch echt niet aan mijn neus voorbij laten gaan.

Ik maakte een schema waarbij ik twee weken voor de marathon een lange duurloop van 30km liep en daar moest ik het mee doen. Deze duurloop ging wel goed, in een pace van 5:00 vlak had ik er in ieder geval vertrouwen in dat ik hem wel uit moest kunnen lopen. Mijn eindtijd was nu totaal niet van belang.

Op vrijdagochtend om 8:00 uur vertrokken we (mijn vriendin Elise en ik) vanaf Schiphol richting Barcelona, een kort nachtje was daar aan vooraf gegaan, aangezien we om 6:00 uur al op Schiphol moesten zijn. Rond 10:30 stonden we buiten in de Spaanse zon, om met de bus richting het hotel te vertrekken. Na een kwartier stonden we tussen het hotel en de marathon expo in, met uitzicht op de start/finish. Alles was binnen handbereik, een heerlijk vooruitzicht voor de dag van de marathon.

Eerst alle spullen op de hotelkamer en dan even een kijkje nemen bij de expo, daar mijn startnummer ophalen en even een rondje langs alle stands. Kledingsponsor Asics had een gigantische stand en in de volgende hal waren allerlei bekende hardloopmerken en marathons te bewonderen. Om mijn startnummer stond dit keer niet Peter maar Petrus, de naam op mijn paspoort. Voordeel hiervan was dat de Spanjaarden dit waarschijnlijk beter uit konden spreken.

De vrijdag en zaterdag trokken we veel op met Bart, die kon ons alle mooie plekjes laten zien waar je normaal als toerist niet zo snel komt. De zaterdag zijn we vooral met de fiets door de stad gegaan, dat was beter voor de beentjes en een hele mooie manier om de stad te zien.

Dan de belangrijkste dag van de reis, de zondag marathon dag. Bart had een paar weken voor de marathon besloten om niet te gaan lopen, een marathon en een geplande wintersport waren geen goede combinatie. Ik zou dus alleen gaan lopen en Bart en Elise waren mijn supporters.

Om 8:30 was de start, de weersomstandigheden waren ideaal, een graad of 13 en nog niet al teveel zo’n. Die zou pas na een uur of 12 komen, dan hoopte ik al bijna klaar te zijn. Om 7:00 zaten we aan het ontbijt, de laatste koolhydraten naar binnen en richting de kamer om me klaar te maken.

Om 8:10 vertrokken we richting de start, nog geen 10 minuten later nam ik afscheid van Bart en Elise om me daarna te mengen in het startvak. Al vrij snel was de start van de rolstoelers en daarna was het wachten op het officiële startschot. Ik nam nog even de tijd om een foto en filmpje te maken, ook stond ik even stil bij het feit dat ik hier stond. Twee maanden na mijn operatie stond ik hier toch mooi aan de start, ik besefte dat het een voorrecht is dat ik hier de marathon van Barcelona mag en kan lopen. Waar er ook genoeg zijn die graag zouden willen maar door welke reden dan ook niet kunnen lopen.

Om 8:30 klonk het startschot voor de wedstrijdlopers, onder begeleiding van confetti en op het nummer Barcelona. Een indrukwekkende start, die vier minuten later zou worden herhaald voor de twee startwave waar ik in stond. Onder het geluid van duizenden juichende toeschouwers lopen we de stad in. Al meteen begint het met klimmen, ik had besloten te proberen zo lang mogelijk op een pace van 5:00 te lopen en dan zien waar ik op uit kwam. Maar vooral had ik besloten veel om me heen te kijken en te genieten, een PR ging ik toch niet lopen en er is hier voldoende te zien.

2017-03-13-PHOTO-00000543

De eerste kilometers gingen allemaal rond de 5:00 en bij 4KM zouden Bart en Elise staan, aan de rechterkant dus daar was ik al vrij snel na de start gaan lopen. En inderdaad iets na de 4KM stonden ze, even zwaaien, duimpje omhoog en weer verder. Kort daarna liepen we een rondje om Camp Nou, ik was er al eerder geweest maar om er nu tijdens de marathon langs te lopen is toch wel bijzonder.

De verzorging onderweg was echt super geregeld, elke 2,5 kilometer stond een verzorgingspost, waar altijd wc’s, water en sportdrank aanwezig was. Een aantal posten hadden ze ook noten en fruit. Richting het einde waren er ook drie posten met gelletjes. Ik nam elke post een flesje water in ontvangst om een paar slokken van te nemen en daarna mijn polsen, nek en gezicht nat te maken. Het was bij de start een graad of 13 en het zou oplopen tot ongeveer 17 graden, ik vond het zeker niet te warm maar voor de zekerheid pakte ik wel elk moment om te drinken.

Bij de 10KM stonden mijn supporters weer en ik kwam daar door in iets meer dan 50 minuten, nog redelijk volgens schema. Het voelde allemaal nog super goed en bleef lekker in dit tempo door lopen. Vanaf hier wist ik niet wanneer ik Bart en Elise weer ging zien dus het was nu ook allert zijn of ik ze ergens langs de kant zie.

Richting het halve marathon punt valt mijn GPS signaal weg en ben ik even overgeleverd aan mijn tijd en de km bordjes langs het parcours. Ik hoop op dat moment alleen dat ik niet te snel ga lopen. Bij de doorkomst op 21,1 km loop ik achter op het schema om onder de 3:30 uur de finishen. Mede ook doordat ik rond de 19km even een plaspauze heb genomen. Tot nu toe ben ik in eerdere marathons nooit gestopt maar nu maakt de tijd toch niet uit dus ook dat heb ik maar eens gedaan. Onderweg werd ik ook ingehaald door de Pacers van 3:30 uur, daardoor wist ik ook dat mijn tempo iets lager lag dan 5:00.

Ik ben zo veel om mee heen aan het kijken en genieten dat ik niet eens door heb dat de lopers die ons tegemoet komen achter ons lopen, ik dacht dat wij dat stuk nog terug moesten maar dat hadden we al gehad. Tot aan de 30km loop ik vrij vlak mijn tempo en voelt het ook erg goed, dit was de afstand die ik ook in training had gedaan. Na de 30 begint het toch wat zwaarder te worden, maar ik lever ook niet gigantisch in en voel me nog prima.

Bij 36km staan mijn supporters weer, net voorbij de Arc de triomf waar we onderdoor lopen. Dit stuk is heel druk met toeschouwers en lijkt net of daar de finish al is. Het supportteam is ondertussen uitgebreid met Bart zijn vriendin en weer twee van haar vriendinnen. Je krijgt toch altijd weer een boost als je bekenden ziet langs de kant, zo kon ik weer vol goede moed richting de kust.

Ondertussen dus nog maar 6km te gaan, ik besef dat ik van dit laatste stuk nog even extra moet genieten want het is alweer bijna voorbij. Het is fijn om niet al te lang over de marathon te doen, alleen kan je er dan ook minder lang van genieten. Bij de 39km besluit ik even de tijd te nemen om een filmpje te maken en deze naar de groepsapp van de crew te sturen.

Vanaf nu is het echt zaak om nog van elke meter te genieten, bij de 40km stop ik nog een keer voor een plaspauze om daarna genietend naar de finish te gaan. De laatste kilometer krijg ik nog even vleugels en kan versnellen richting de finish, de laatste bocht door waar voor de laatste keer Bart en Elise staan. Dan recht op die finish af en om daar mijn moment te pakken en te beseffen dat ik het weer heb geflikt.

Vooraf had ik het me voorgesteld als den geweldige ervaring, dit is meer dan uitgekomen. Het was een perfecte dag, vanaf de eerste tot en met de laatste kilometer heb ik genoten, van de stad, de toeschouwers en het hardlopen. Onderweg heb ik high fives uitgedeeld aan heel veel kinderen, sommige stukken liep ik letterlijk fluitend en dan ook nog in een mooie tijd van 3:38:44!

En dat alles met dank aan de volledig verzorgde reis die ik won via Marathons International. En echt goed verzorgd, een vier sterren hotel op de best mogelijke locatie. Alles is perfect geregeld om je als loper zo goed mogelijk voor te kunnen bereiden op de marathon. Complimenten aan de organisatie!

Al met al een top weekend waar ik intens heb genoten van de fantastische stad Barcelona. Nu over 4 weken alweer aan de start van een andere fantastische stad ROTTERDAM!

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. John schreef:

    Wat een mooie belevenis na de spoedoperatie en voorspoedige herstel. Super dat het allemaal zo goed gegaan is en dat jullie je zo in de watten hebben kunnen laten leggen.
    Ik vind dat Marathons International de hele crew een keer op pad mag sturen 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s