DAM you're CRAZY fast!

Marlous: Zondagmorgen vroeg pakte ik de trein naar Amsterdam om daar mee te gaan doen aan de Dam tot Damloop net als de rest van Nederland. Op het station ontmoette ik Nikki en haar moeder, ik zou samen met Nikki gaan lopen alleen was er een probleem Nikki startte al om 12:04 en ik pas om 14:35. Maar Nikki had daar wel een oplossing voor, pak een startnummer van vorig jaar en met een beetje knip en plakwerk lijkt het net alsof je toch mag starten in vak paars voor de gemeente Amsterdam. Gelukkig blijft Nikki kalm in dit soort situaties terwijl bij mij de schaar bijna uit mijn hand trilt van de zenuwen (ik ben hier niet voor gemaakt) dus Nikki plakt en knipt vrolijk verder. Gewapend met een schaar en prit kom je een heel eind ;-). Nikki’s moeder maakte nog de grap ik heb een crimineel opgevoed, Nikki is overigens volgend jaar in te huren mocht je ook graag wat eerder willen starten 😉 . Rood shirt van de gemeente aan over je eigen crazie shirt en niemand die het ziet.

dtd 6dtd 1dtd2

Na het “vervalsen” zagen wij Lianne nog staan we hadden haar nog nooit ontmoet en gingen even gedag zeggen, altijd leuk om IG’ers tegen te komen! Op naar de truck om de tassen af te geven daar komen wij Marleen tegen die ook in de rij staat. Marleen loopt mee met Pathé en start ook in paars, even elkaar succes gewenst en we lopen door naar het startvak onderweg komen we Anouk ook nog tegen en zien we Eva van de running junkies ook nog voorbij lopen. Nu kwam eigenlijk het lastigste gedeelte zou ik het startvak inkomen? De nummers op mijn startnummer kwamen niet overeen met die op de hekken zaten maar de kleur wel, met spanning in mijn buik liep ik met de moeder van Nikki met een groep mensen mee naar binnen. Gelukt ik stond in het startvak!!

dtd 4dtd 7dtd 9

Bij de start kwamen we onze crazie Henk-Jan nog tegen die als vrijwilliger mee hielp omdat hij zelf nog herstellende is van een blessure. Henk-Jan je bent een topper! Nadat Henk-Jan ons naar de start had begeleid gingen we van start hop Amsterdam shirtje uit en lekker in mijn eigen shirtje lopen. Nikki was erg verkouden dus we hadden besloten lekker rustig aan te doen en lekker te genieten. Rond de 5 km kwam Marleen ons voorbij gerend, die ging voor een PR vandaag.  Het was lekker weer het zonnetje scheen en we waren lekker aan het genieten, eens een keer wat anders dan volle kracht vooruit. Na een heerlijke 16.1 km kwamen we over de finish met een tijd van 1:27:50 bij de finish werden we nog bedankt door Ed voor het hazen, graag gedaan Ed!!  Trots op je Nikki ondanks dat je niet lekker was, top gelopen bikkel. Na de finish kwamen wij Ellis tegen ook van IG en natuurlijk weer even een foto maken ;-). Na gezellig met Ellis te hebben gekletst gingen we onze spullen weer halen en daar kwamen wij Sierd tegen die ook een hele mooie tijd had gelopen, zoef zoef. Op naar het bedrijven terrein om wat te drinken en natuurlijk op de kosten van gemeente Amsterdam. Hierbij wil ik de Gemeente Amsterdam hartelijk bedanken voor het goede verzorgen van deze “zwartloper”. Tot volgend jaar!!! En de rest  van de crazies bedankt voor de leuke dag!!!

dtdt 11dtd 10dtd 12

Marleen: Zoals Marlous al noemde hierboven liep ik inderdaad met Pathé! Al een half jaar probeerde ik iedereen die zich had aangemeld te motiveren om te gaan trainen en hoewel het vaak moeilijk leek en ik weinig respons kreeg bleek het uiteindelijk toch wel te werken. Een klein groepje was de laatste anderhalve maand serieus bezig en een aantal anderen hadden vrijwel niet getraind maar gingen er gewoon voor. Ach, wat maakt het uit als je daarna toch stopt. 😛 Hardlopen is niet voor iedereen weggelegd!

Ik heb weer genoten van de Dam Tot Damloop en ik vond de omstandigheden ook perfect. Het was warm, maar niet té warm. Ik had een zonnebril op mijn hoofd, en serieus dat werkt echt! Ik liep eigenlijk heel de tijd heerlijk. De verzuurde kuiten toen ik de Ijtunnel uit kwam en de zware bovenbenen die ik al vrij snel voelde (ik kon het vorige week donderdag niet laten om nog een lesje BodyPump te doen, zo heerlijk!) ben ik eigenlijk allang weer vergeten. Ja het was fijn! Door de Ijtunnel liep mijn Nike horloge op de footpod en daardoor kwam ik er al vrij snel achter dat ik steeds 200m “achter” liep, ik had toen nog niet door wat dat betekende voor mijn snelheid… Volgens mijn horloge was mijn average pace vanaf de start steeds 5’10”-5’12” en ik vond dat prima. Mijn PR was met een pace van 5’14” dus als ik daar onder zat was het gaaf, maar zo niet dan jammer. Ik had deze zomer weer niet op snelheid of interval getraind en met warme dagen verwachtte ik er niet zoveel van. Ik liep lekker en dat was ook belangrijk, het was immers weer een ‘langere’ afstand voor de halve marathon van Amsterdam.

Zo hobbelde ik verder en begon ik door mijn zware bovenbenen stiekem uit te kijken naar de zogenaamde “saaie” stukken. Echt waar, íedereen heeft het erover en gaat daar stuk en blabla. Maar ik keek er naar uit! Yes! Een lang recht stuk op een fijn fietspad waar ik misschien een versnelling kan inzetten en wat mensen kan inhalen. Ik haakte achter een meid die me inhaalde en probeerde haar bij te houden, lekker uit de wind ook op deze manier. 😉 Het ging me goed af! Ik bleef vrij lang bij haar, tot de volgende drankpost en daarna moest ik iemand anders zoeken. Heel fijn. Het tempo zat er lekker in en ik besefte dat Zaandam op de loer lag en dat er dan nog slechts 3km gelopen hoefde te worden. What the fuck is 3 kilometer?! Ik weet niet wat er in de lucht hing in Zaandam, maar die oogkleppen gingen op en voor mijn gevoel ging ik als een speer door de straten. 15 kilometer. BAM. Nog 1100 meter. Op dat moment bedacht ik me om naar mijn verstreken tijd op mijn horloge te kijken om te zien wat mijn finishtijd zou worden… Ik schrok want ik bleek op dat moment ongeveer 1:17 gelopen te hebben, WHAT! Nog 3 minuten voor 1:20, dat ging ik niet halen, maar ik kan wel ergens in de 4 minuten lopen. RUNNERS HIGH serieus die kick die insloeg toen! Uiteindelijk liep ik die laatste 1100 meter met een pace van 4’40” ongeveer dus daar ben ik dik tevreden mee. Nog even zo’n versnelling in slaan na 15 kilometer lopen. Het wordt tijd dat ik niet meer ga miepen op de 10 kilometer en daar weer eens onder de 50 minuten duik. Haha.

Helemaal blij met een finishtijd van 1:21:32 liep ik naar de Pathé Business tent waar ik een onthaal verwachtte, maar er was nog niemand hèhè… Oeps! Als het goed is ben ik eerste vrouw van Pathé woo hoo! Daar nog even met collega’s gekletst en gegeten en gedronken. De Crazies kwamen me opzoeken maar ze werden weggekeken door iemand haha. 😛 Ik ga nu een eind breien aan mijn verhaal want ik typ weer mega veel. Ik heb een top dag gehad! Zin in volgende week in Almere om iedereen weer te zien 😀

Sierd: En dan nu mijn verhaal over de Dam tot Dam die als start niet vlekkeloos verliep en als einde een zwart randje had en daartussen alleen maar mooie momenten had, maar first things first en dat begon allemaal in Roosendaal toen mijn wekker wel onwijs vroeg begon te zingen…..auw, want ik ben heel veel, maar een ochtendmens ben ik dus absoluut niet en dat wetende had ik natuurlijk de avond ervoor alles al klaargezet en hoefde ik alleen nog maar mijn boterhammen met jam te smeren voor onderweg en de bidon met sportdrank te vullen en ff snel ontbijten, maar een glas melk en een ontbijtkoek was weggeduwd, snel met de auto naar station om daar op te trein te stappen en hopelijk nog een beetje te kunnen relaxen in de trein, helaas werd ik op het perron al herkent door een andere loper uit Roosendaal en had hij behoefte aan gezelschap van mij en wilde zijn verhaal kwijt…damn. Gelukkig bij de overstap in Den Bosch was het zo druk dat ik een plekje had zonder hem en kon ik rustig de focus pakken en wat eten en drinken.

Ik zou meelopen met het bedrijventeam Milliman en samen met Ruben de poging wagen om onder het uur te lopen wat mij nog niet eerder gelukt was en we zouden verzamelen om 9:30, want de start was om 10:30….zo als vaker was ik netjes op tijd en Ruben ook, alleen de man van de startnummers was er pas om 10:00 en ik wilde toch eigenlijk ff warmlopen en naar een dixie…die dixie is gelukkig gelukt, maar het warmlopen was geen succes en het startvak was ook al behoorlijk vol en konden we niet vooraan starten.

Als eerste starten de wedstrijdlopers en daarna gingen wij op pad en het leuke daarvan is dat je dus lekker van loper naar loper kan gaan en dus het tempo makkelijker hoog kan houden dan als je alleen loopt en zo gingen Ruben en ik op pad, als eerste door de IJ tunnel en daar viel het gps signaal weg en vertrouwde ik daarna mijn horloge qua tempo niet meer en de tussen tijden was ook rekenen, omdat de kenianen eerder vertrokken waren en wij dus hun tijden zagen…de eerste 5km gingen in een lekker tempo en wij wisselde elkaar lekker af en haalde al de nodige lopers in, wel stond er op sommige stukken veel wind….maar ik voelde mij onwijs sterk en ging het gevecht niet uit de weg..doorkomst 5km was in 18:26 en daar was ik matig tevreden over, in mijn hoofd werd ik wat onzeker over de eindtijd en toen Ruben bij 9km een klein gaatje liet vallen en de 10km in 36:47 werd gedaan, besloot ik om nog wat te versnellen en ook lopers in te gaan halen die er meer uitzagen als echte lopers dan zoals ik mezelf zie…cm of 10 langer en toch een 5 kilo lichter, nadat ik bij 15km de tijd zag van 54:57 kon ik nog sprinten naar een eindtijd van 58:48 en dat betekende dus een dikke pr verbetering van 2 minuten en dus een kleine vuist omhoog om het te vieren (allemaal te zien op AT5).

IMG_3247 IMG_3250 IMG_3251 IMG_3262

Na de finish was het kort wachten op Ruben die ook een pr liep en al snel kwam ons maatje Marnix binnen en niet veel later de vader van Ruben, hoe mooi is het dat vader en zoon nog samen wedstrijden kunnen lopen? Geweldig toch? ……maar achter ons was er ineens paniek, een loper was ingestort en werd gereanimeerd en met spoed met een brancard weggebracht, die beelden blijven toch altijd heel vervelend en als je dan op de terugweg hoort dat deze jongeman van 24 jaar is overleden, dan snappen jullie wel het zwarte randje op deze dag en condoleer ik de familie op deze weg….heel veel sterkte met dit verlies, je zal de boodschap maar binnenkrijgen als ouder.

Voor dat verschrikkelijke nieuws was het nog heel gezellig langs de kant waar ik heel veel bekenden en gezichten voor het eerst zag in real life….toen onze crazies ook binnen waren zijn we nog gezellig wat gaan drinken op het park en daar nog meer bekenden gezien, waar ook foto’s van zijn en soms ook foto’s van gemaakt zijn.

Topdag met een mooie pr en veel leuke mensen met helaas een zwart randje

IMG_3237 IMG_3246

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s